บทที่ 30 บทเรียนของคนหนี 5

ช่วงบ่ายคล้อย สายฝนยังคงโปรยปรายลงมาอย่างไม่ขาดสาย และดูมีทีท่าว่าจะตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ

อีธานเอนกายพิงพนักโซฟาตัวยาว ทอดสายตามองเกลียวคลื่นในท้องทะเลที่กำลังถูกสายฝนกระหน่ำซัด มือสีเข้มลูบไล้กลุ่มผมของคนร่างเล็กที่ใช้ตักของเขาต่างหมอนนอนหนุนมานานนับชั่วโมง

นาน ๆ ครั้งหรอกนะ ที่เขาจะได้มีโอกาสพัก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ