บทที่ 38 ความวุ่นวาย 1

แสงแดดยามเช้าที่สาดส่องลอดผ่านผ้าม่านเข้ามา ทำเอาโบนิตาสะดุ้งเฮือกสุดตัว หญิงสาวผุดลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง ยกมือเรียวขึ้นลูบหน้าลูบตาตัวเองอย่างคนสับสน

เมื่อคืนนี้... ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม ?

ทว่าความรู้สึกเจ็บร้าวและหน่วงระบมบริเวณเนินสาว เป็นหลักฐานชั้นดีที่ตอกย้ำว่าเหตุการณ์เร่าร้อนเมื่อคืนคือค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ