บทที่ 48 ผู้ชายขี้งอน 4

“อีธานคะ... ฉันขอโทษจริง ๆ นะ ที่วันนั้นเผลอพูดจาไม่ดีออกไป”

คิ้วเข้มเริ่มขมวดมุ่นเข้าหากัน เขาตัดสินใจก้าวเบี่ยงหลบไปทางด้านขวา แต่ซินเดียก็ยังคงก้าวตามมาดักขวางทางเอาไว้เช่นเดิม

“ฉันพูดมาจากใจจริงเลยนะอีธาน คุณจะกรุณายอมยกโทษให้ฉันสักครั้ง จะได้ไหมคะ”

คราวนี้เขายอมก้มหน้าลงมาสบตาด้วย แต่เป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ