บทที่ 35 ตอนที่ 18 นับว่าโชคดี(2)

หนึ่งชั่วโมงต่อมารถเลี้ยวเข้าจอดหน้าอู่ ของขวัญเป็นคนขับ เธอไม่กล้าขับเข้าไปจอดด้านในจึงจอดไว้หน้าอู่

“มึงไม่ค้างนู่นเลยอะ” มะเหมี่ยวเอ่ยทันทีที่เห็นหน้าเพื่อน

“รีบก็ไม่เมาก่อนอะ” ก่อนหน้านี้เขาให้ของขวัญหัดขับรถวนไปมาอยู่หลายรอบ ก็ถือว่าเธอเก่งแล้ว ตอนแรกนึกว่าจะมีแต่คำคุย

“ไอ้อันเมากูเลยขี้เกียจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ