บทที่ 10 คู่ขาลับๆ (1)

มุลิปรือตาขึ้นมาในเช้าวันรุ่งขึ้นจากเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ที่สั่นอยู่ข้างๆ หูอย่างไม่หยุดพัก เธอค่อยๆ หยัดตัวลุกขึ้นมา สิ่งแรกที่ทำคือกดตัดสายทิ้งโดยไม่รู้สึกตัว

“อึก... ปวดหัว กี่โมงแล้วนะ” ริมฝีปากเล็กพึมพำกับตัวเอง นวดขมับพลางปลดล็อคหน้าจอโทรศัพท์ พอเห็นว่ามันขึ้นเวลาบ่ายโมงสามสิบนาทีเธอก็หน้าตื...