บทที่ 14 ทำลายพรหมจรรย์ (1)

“ลิ ให้พี่ได้สัมผัสหนูมากกว่านี้ได้ไหมคะ” เสียงทุ้มเว้าวอน เขากำลังหว่านล้อมเธอด้วยบรรยากาศที่เตลิดเปิดเปิงจนควบคุมไม่อยู่ และมุลิไม่สามารถต้านทานสัญชาตญาณของตนเองได้ ดวงตาที่พร่าเบลอนั่นค่อยๆ เคลื่อนขึ้นใกล้เขา เรียวแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบท้ายทอยหนาโดยไม่รู้ด้วยซ้ำว่าปฏิกิริยานั้นยั่วเย้าเขาโดยไม่มีสาเ...