บทที่ 4 ข้อเสนอเร้าใจ (1)
การรออย่างไม่มีจุดหมายปลายทางมันยาวนานเกินไป ผู้ชายแบบเขาจึงต้องมีธุรกิจเสียวไว้ฆ่าเวลา
เขามีความปรารถนาทางเพศที่อยากถูกเติมเต็มอยู่ตลอด แน่นอนว่าคนทำธุรกิจก็ต้องการใหมันทำเงินได้ด้วย เชื่อสิว่าถ้าหนึ่งวันไม่ได้นอนกับผู้หญิงสักคนเขาคงจะลงแดงตาย วันไหนไม่ได้ลงคลิปเงินคงขาดมือ มันกลายเป็นแหล่งรายได้หลักที่เข้าบัญชีเขาโดยถาวรนอกจากเงินที่พ่อส่งให้ (แน่นอนว่าเมื่อเขาเริ่มนอกคอกผ่าเหล่าผ่ากอ พ่อก็ไม่ส่งให้แล้ว) เขามีเด็กในสังกัดไว้มีอะไรด้วยและทำเงินมากมาย ใช้เปลือกนอกเป็นการผูกมัด ผู้หญิงที่อยากรู้อยากลองมันมีเยอะ บางทีติดต่อขอเป็นนักแสดงเองเลยด้วยซ้ำ บางคนติดใจเข้าหน่อยก็ลงด้วยกันมากกว่าหนึ่งคลิปอย่างที่ทำสัญญาใจกันไว้
แต่อย่างว่า... มหิงสาเห็นผู้หญิงที่เข้าหามีค่าแค่เพียงผลประโยชน์ร่วมกัน แค่หลับนอนหน้ากล้องเพื่อได้เงิน นับว่าวินวินทั้งสองฝ่ายเพราะผู้หญิงพวกนั้นก็ต้องการพื้นที่จะส่องแสง พวกเธอไม่อายที่จะเปิดเผยเรือนร่างเพื่อแลกกับเกรด หน้าที่การงาน พื้นที่ในวงการ หรือแม้กระทั่งเงิน ยิ่งวงการเปิดแอค Sex เป็นที่นิยม และเขาเองก็มีเส้นสายมากมาย พวกเธอจึงใช้เขาเพื่อเป็นสะพานไปยังเป้าหมาย และรับเงินจากไอ้พวกสายหื่นที่กระเสือกกระสนอยากเห็นของสาธารณะ บางคนอยากปลดปล่อยในโลกที่ไม่มีใครรู้จัก บางคนอยากซ่อนเมียมาเปย์สาว แต่ละคนก็มีเจตนาแตกต่างกันไป
แต่ก็ดูเหมือนว่าทุกครั้งที่นอนกับผู้หญิงแล้วลงคลิป เขาและพวกเธอจะได้สิ่งที่ต้องการอย่างสมน้ำสมเนื้อเสมอ เขาเรียกสิ่งนี้ว่าธุรกิจ เขาเองก็วางแผนที่จะมีคู่ขาที่อยู่ด้วยกันถาวร และสร้างรากฐานให้แอคมากกว่ามากินกันชั่วคราวเหมือนกัน
เขารู้ว่าตัวเองชอบอะไร เขาชอบเป็นหมา เขาชอบคลานสี่ขา เขาชอบฟังคำสั่ง ชอบให้ผู้หญิงใช้กำลัง แม้กระทั่งใช้เท้าเหยียบตัวเอง ทรมานเขาเหมือนสัตว์ตัวหนึ่งให้พอใจสิ เขาชอบผู้หญิงที่กล้าเล่นในจุดนี้ แต่สุดท้ายทุกคนที่ถ่ายคลิปด้วยก็ไม่ได้เติมเต็มความปรารถนาในแก้วของเขาจนเต็มเลยสักคน
เขานอนกับพวกเธอเพราะธุรกิจเท่านั้น ไม่มีใครที่สามารถทำให้เขารู้สึกกำหนัดจนยากเกินควบคุม ไม่เคยมีผู้หญิงหน้าไหนที่ปลดล็อกสิ่งที่อยู่ในใจเขามาตลอดชีวิตเลย
พื้นฐานมนุษย์ต่างกับสัตว์เพราะมีมนุษย์ธรรม ศีลธรรม เหตุผล แต่เขาไม่ต้องการมีเซ็กซ์กับมนุษย์
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าอยากไปมีเซ็กซ์พิสดารกับสัตว์... เขาหมายถึงผู้หญิงที่มีสันดานเหมือนสัตว์ต่างหาก ผู้หญิงที่ไม่จำเป็นต้องมีเหตุผลก็สามารถเหยียบย่ำเขาได้โดยไม่ต้องกลัวว่าเขาจะเจ็บปวดหรือมีบาดแผล
ผู้หญิงที่หลับนอนด้วยมักหลงรักเขา มันดูตลกดีทั้งๆ ที่ตั้งแต่แรกพวกเธออ้าขาให้เขาเพื่อผลประโยชน์ แม้ว่าอยากจะควบคุมเพราะเขามักให้พวกเธออยู่เหนือกว่าในกิจกรรมบนเตียง แต่ในขณะเดียวกัน ธรรมชาติของผู้หญิงที่ต้องการในตัวผู้ชายคนหนึ่งในฐานะคนรัก เธอจะมีความรู้สึก ‘ยินยอมโดยชอบธรรม’
สุดท้ายแล้วก็เอาเขาไม่อยู่สักคน เพราะเขาเองก็สลัดความเป็นมนุษย์ไปแล้วเหมือนกัน
ใช่แล้ว ต้องแบบมุลิในตอนนั้นไง
รองเท้านักเรียนสีดำขัดมันวาวที่เปรอะเปื้อนด้วยเลือดกำเดาของเขา ยามเมื่อเธอเตะหน้าเขาโดยเจตนา เธอไม่มีท่าทางลังเล หรือแม้แต่จะปราณี
ในตอนนั้นเขาเผลอคิดขึ้นมาว่า อ่า... มันดีจริงๆ
รสนิยมเขาเป็นแบบนี้นี่เอง และที่เขาสนใจเธอ คลั่งไคล้ หมกมุ่น รวมถึงกลายเป็นคนที่มีมายเซ็ทแบบนี้ เพราะเธอมีคุณสมบัติทุกอย่างครบถ้วนตามที่เขาต้องการ
ผู้หญิงที่ละทิ้งความเป็นมนุษย์ สัตว์เดรัจฉานที่พร้อมจะล่าและกัดกินเขา
คนที่เหมาะจะมาบดขยี้เขาน่ะ คือเธอไม่ผิดอย่างแน่นอน
แม้แต่ตอนนี้ก็ยังไม่มีใครเทียบเธอติด
เขารู้สึกดีใจที่เธอเองก็เจ็บปวด ในบางครั้งความพ่ายแพ้น่าสมเพชที่เลือกจะหนีไปจากทุกสิ่งของเธอหลังจากถูกเวรกรรมย้อนเข้าเล่นงานนี่มันก็น่ารักดี
ตั้งแต่แรกมันเริ่มจากที่เธอเลือกคบคนผิด รวมถึงนิสัยส่วนตัวที่ทำให้คนรอบตัวที่ควรจะยื่นมือมาเมื่อมีปัญหา กลับเลือกที่จะเอาตีนถีบเธอกลับไป มันคือสิ่งที่เธอทำตัวของเธอเอง
แต่เขาเคารพในตัวตนใหม่ที่มุลิพยายามสร้างขึ้น มันไม่เลวเลยทีเดียว
ตัวตนอันน่ารังเกียจและอ่อนแอเคว้งคว้างของเธอ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน รสชาติมันแปลกใหม่ ทุกการปรากฎตัวของเธอนี่ไม่เคยทำให้เขาเบื่อหน่ายเลยจริงๆ
กลับมาสู่ปัจจุบัน ผู้หญิงเจ้าของหุ่นเล็กๆ ตูดบางๆ เอวยั่วๆ ที่ตอนนี้กำลังถูกเขาตะบี้ตะบันเอาแบบหน้ามืดตามัว เธอคือดาวคณะอักษรที่ชื่อ ‘มิ้นท์’
มิ้นท์สวย หุ่นดี ขาว แต่เสียอย่างเดียว...
เธอเยอะ ตามตื้อเขาจนน่ารำคาญ
อีกฝ่ายเข้าหามหิงสาก่อนเพราะอยากลองประสบการณ์ใหม่เพื่อหารายได้เสริมเนื่องจากเพื่อนรอบข้างก็ทำกันแพร่หลาย อยากให้มหิงสาช่วยกรุยทางให้ ซึ่งเขาก็ยินดี แต่เตือนแล้วว่าอย่าเผลอใจเพราะเขาเคยเอาใจลงไปเล่นกับผู้หญิงคนไหนที่นอนด้วยเลยสักครั้ง ถึงจะมองออกว่าที่ผู้หญิงคนนี้เข้าหาเพราะสนใจตัวเองมากอยู่ลึกๆ
หลังจากเอาเสร็จมหิงสาก็มาเช็คคลิป โดยปล่อยให้คนที่อยู่อีกฟากของบานประตูจับตาดูพวกเขาจนจบ
มุลิรู้สึกตื่นตัว เธอยืนตัวสั่น มองผู้ชายคนนั้นที่นั่งเปิดคลิปฉาวของตัวเองดูกลางวันแสกๆ มองผู้หญิงสวยๆ ที่เธอไม่คุ้นหน้ากำลังสวมชุดนักศึกษาและสวมกระโปรงทรงเอขึ้นเหมือนว่าการที่พวกเขามีเซ็กซ์กันบนดาดฟ้ามหาวิทยาลัยที่เป็นสถานศึกษาแถมยังเป็นพื้นที่หวงห้ามเป็นเรื่องปกติที่พบเจอได้ทั่วไป เรียวขาขาวจัดเดินไปดูคลิปกับหนุ่มเซอร์ที่นั่งใจจดจ่อกับการสำรวจมุมกล้องว่าตกหล่นตรงไหน
สามัญสำนึกของพวกเขามันจะต่ำเกินไปไหมนะ?
“ดีไหมคะ การแสดงของมิ้นท์วันนี้” หญิงสาวจงใจกระซิบข้างกกหูของมหิงสา ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ ดูพอใจกับคลิปอยู่พอประมาณ ถึงแม้ในใจจะสบถคำหยาบคายกับความดิบเถื่อนที่แสนห่วยแตกและพยายามเกินไปของเธอ เขาล้วงมวนบุหรี่จุดสูบอย่างไม่ยี่หระว่าตัวเองทำตัวบัดสีอะไรต่อหน้าคนอื่นกลางดาดฟ้ามหาวิทยาลัย
“ส่วนแบ่งเดี๋ยวมาตกลงกันครับ”
“ค่ะ แล้วพี่หิ้งจะไปไหนต่อไหมคะ? ถ้าว่างเราไปต่อกันที่คารา...” เธอถามราวกับอยากชวนเขาไปต่อ แต่ยังไม่ทันจบบทสนทนาอีกฝ่ายก็พ่นควันบุหรี่ขาวขุ่นออกจากปากก่อนที่จะหยัดกายลุกขึ้นพร้อมกล้องถ่ายรูป เดินผ่านตัวเด็กสาวไปเหมือนผลประโยชน์ระหว่างกันจบลงแล้ว เขาก็ไม่อยากเสวนาอะไรด้วยอีก
“พี่หิ้ง!” เด็กสาวคนนั้นส่งเสียงเรียกราวกับพยายามเรียกรั้งความสนใจ ซึ่งเขาทำแค่เพียงหันหน้าไปมองด้วยสีหน้าตายสนิทก็เท่านั้น “อย่างน้อยแลกไลน์กันหน่อยได้ไหมคะ ตั้งแต่ที่ถ่ายคลิปกับพี่ หนูไม่มีโอกาสได้คุยกับพี่เลย มีแต่เพื่อนพี่ที่ชื่อศูนย์คนนั้น”
เขาทำท่าครุ่นคิดเล็กน้อย แต่ก็มีคำตอบในใจรอไว้อยู่แล้ว มันก็แค่การแสดงท่าทางที่ทำให้อีกฝ่ายเผลอตั้งใจรอฟัง ก่อนที่จะทำลายมันลงแบบไม่เหลือชิ้นดี
“ไม่ค่ะ พี่ไม่เล่นไลน์ กลับก่อนนะ” เขาปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย พร้อมกับเปิดประตูดาดฟ้าโดยไม่สนใจว่าจะมีใครยืนอยู่อีกฟากของประตู ซึ่งแน่นอนว่าร่างสูงใหญ่ปะทะกับหญิงสาวแว่นหนาผมหยักศกยาวระกลางหลังเข้าอย่างจัง
มหิงสาเบิกตากว้าง ในขณะที่มุลิเลิ่กลั่กเพราะเธอขาแข็งจนขยับไปไหนไม่ได้ ทะเล่อทะล่าจนเขาเปิดประตูออกมาเจอ
“คะ... คือหนู” เด็กสาวแว่นหนาพยายามจะอธิบาย แต่สายตาแพรวพราวของเขาทำให้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองไม่มีอะไรที่ควรจะแก้ตัวกับการทำตัวเป็นถ้ำมองแบบนี้
“มาด้วยกันหน่อยสิ” เขาเบี่ยงหน้าหนีไปทางอื่นจนดูไม่ออกว่ากำลังรู้สึกอะไรอยู่ พร้อมกับคว้าข้อมือเล็กของเด็กสาวจับจูงให้เดินไปด้วยกันในทันที
ไม่มีใครเดาความคิดของผู้ชายคนนี้ได้ แม้แต่คนที่ไม่รู้ตัวว่ากำลังโดนผู้ชายสายเซอร์คนนี้คลั่งไคล้จนแทบบ้าอย่างมุลิ
มหิงสาพาเธอเข้าห้องน้ำชายในตึกเรียนชั้นที่สี่ลงมาจากดาดฟ้าหนึ่งชั้น เขาปิดประตู ไม่ได้จงใจล็อคเพื่อขังเธอไว้แบบที่เด็กสาวคิด แต่แค่นั้นเธอก็สั่นกลัวไปทั้งตัว
ผู้ชายตรงหน้าตัวใหญ่ ผิวเข้ม เขาสักเต็มแขน ใบหน้าดุดันรับกับหนวดเครา และผมยาวระท้ายทอยดูรกหูรกตา ดวงตากลมโตสั่นกลัวเหมือนลูกกวาง เมื่อสายตาคมกริบมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า
“ได้ไปดูคลิปพี่บ้างหรือยัง” แต่คำถามแรกที่ชายหนุ่มเลือกที่จะโพล่งขึ้นมากลับเป็นคำถามที่ว่าเธอได้ไปดูคลิปฉาวพวกนั้นของเขาบ้างไหม มหิงสาไม่ได้สนใจว่าเธอจะมาแอบดูในระหว่างที่ทำเรื่องที่ควรจะเป็นส่วนตัวและอยู่ในที่รโหฐาน เขาโชว์ใครต่อใครมามาก สายตาของมุลิกลับทำให้เขายิ่งตื่นเต้นจนผงาด แต่ก็เก็บกลั้นอารมณ์ไว้อย่างแนบเนียน
มุลิชะงักไป เธอไม่ใช่ผู้หญิงขี้โกหกอยู่แล้ว
“... ดูค่ะ”
มหิงสาเบิกตากว้าง ยอมรับว่าคำตอบนี้ไม่อยู่ในความคิดของเขาแม้แต่น้อย ในอดีตมุลิเกลียดเขายิ่งกว่าขยะ เธอมักจะมองเขาด้วยสายตาที่ว่า ‘ไอ้ขยะนี่อย่าเข้ามาใกล้ๆ ได้ไหม’ ซึ่งเขากลับรู้สึกสะท้านกับแววตาที่หยิ่งยโสนั่น
แต่แววตาที่ดูเหมือนลูกกวาง ระแวดระวังตัวแบบนี้
ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ชอบสักเท่าไหร่ เขารู้ดีว่าตัวตนที่แท้จริงของเธอมันก็แค่การสวมหนังกวางเอาไว้อีกชั้นเท่านั้น
คนอื่นอาจจะพยายามสะกดความสารเลวของตัวเองไว้ในก้นบึ้งส่วนลึกของจิตใจ และก้าวหน้าต่อไปเพื่อแก่ตายอย่างมีอารยะ
แต่ไม่ เขาจะไม่ส่งเสริมเธอให้กลายเป็นคนที่ดีขึ้น
แต่เขาจะปลุกสันดานเลวๆ ของเธอให้ตื่นซะ
“ชอบไหม” คำถามนี้ออกมาจากปากของชายผู้ชอบโชว์สภาพน่าสมเพชให้ใครต่อใครอย่างน่าไม่อาย เขาฉีกยิ้มอย่างภาคภูมิใจ คลิปพวกนั้นไม่ต่างกับของขวัญชิ้นโบว์แดงที่เขาตั้งใจสรรสร้าง
“ทำไมพี่... ถึงต้องเห่าคะ” แม้จะกลัว แต่ส่วนลึกในใจของมุลิก็อยากรู้ว่าความสัมพันธ์ประหลาดในคลิปนั้นคืออะไร เพราะทุกครั้งที่เห็นผู้ชายคนนี้เปลือยกายล่อนจ้อน มีบาดแผล รอยข่วน รอยกัด พร้อมกับถูกออกคำสั่ง เธอกลับรู้สึกเหมือนถูกกระตุ้นต่อมบางอย่างในมวลประสาท “ทำไมพี่ถึงต้องคลานสี่ขาด้วย”
“...”
“ทำไม... แค่ผู้หญิงบอกให้พี่ยกขาฉี่เหมือนหมา พี่ก็ทำทุกอย่างตามที่เขาพูดคะ”
คำถามที่ไร้เดียงสาเหล่านั้นกระตุ้นอารมณ์ซาบซ่านในตัวจนยากจะหยั่งถึง เขารู้ดีว่าเธอมันคือเสือหลับใน มุลิไม่มีพื้นฐานเรื่องผู้ชายถึงได้เลือกคบไอ้เด็กเวรนั่นที่แทบทำชีวิตเธอพัง แต่ความดุร้ายของเธอมันคือของจริงแค่รอเวลาที่จะถูกขัดเกลาให้คมขึ้น สายตาสีครามแวววับ เขาทำสีหน้าครุ่นคิดในคำตอบที่ตัวเองจะมอบให้กับลูกกวางน้อยที่กำลังตื่นตาตื่นใจกับงานอดิเรกแปลกใหม่ของเสือร้าย
“ถ้าบอกจะเชื่อไหม”
“...”
“เพราะทุกครั้งที่จินตนาการว่าผู้หญิงที่สั่งเป็นลิ พี่ก็อยากจะกลายร่างเป็นหมา และทำทุกอย่างให้ถูกเธอมองเห็นและเหยียบย่ำพี่”
คำตอบของเขาแปลกประหลาด เขามันมีอาการทางจิตอย่างไม่ต้องสงสัย
“พี่คือใคร ทำไมถึงรู้จักเรา” สรรพนามของเธอแสดงถึงความห่างเหินมาก เมื่อก่อนเธอมักเรียกจิกหัวเขา ทำเหมือนเขาจะเทียบแฟนของเธอไม่ติดเลยแม้สักเสี้ยว แต่ขอโทษที ตอนนี้ให้มายืนเทียบกัน ไอ้เวรนั่นไม่ต่างอะไรกับเศษขยะที่ตกตามพื้นเน่าๆ
เขาค่อนข้างมั่นใจ เพราะตอนนี้ไม่ว่าผู้หญิงคนไหนก็หลงเขาทั้งนั้น
“ไอ้หมาหิง”
“...”
“จำชื่อนี้ได้ไหม”
เขาภาวนาให้เธอจำได้แม้เพียงนิด และเมื่อแววตากลมโตนั้นเปลี่ยนแสงไป เธอมองเขาด้วยดวงตาลุกวาว ไม่เชื่อว่าผู้ชายตรงหน้าจะคือไอ้ขยะนั่นที่เมื่อก่อนเธอเคยรังเกียจในความขี้แพ้ของมันยิ่งกว่าอะไรดี
“ไอ้หมาเหรอ”
“...”
“พี่คือ... ไอ้หมาเหรอ”
“ถ้าตอบว่าใช่ ตกใจไหม”
มุลิยอมรับว่าตกใจมาก ไอ้หมาหิงคืออดีตเด็กมหาลัยแว่นหนาเตอะที่ตามจีบเธอที่ตอนนั้นดุร้ายและเกลียดพวกผู้ชายขี้แพ้แบบนี้เข้าไส้ มันคือผู้ชายโหลๆ คนหนึ่งที่มีอยู่ดาษดื่นที่เลือกจะใช้การเข้าหาที่น่าขนลุก ผู้ชายหน้าตาบ้านๆ ผอมกระหร่อง ใส่แว่นหนาเตอะ และทรงผมเชยๆ นั่น บางวันที่มาหากลิ่นตัวก็เหม็นเหมือนไปคลุกกับถังขยะมา
เธอรังเกียจมันมาก มันเป็นผู้ชายที่ต่อให้เหลือคนสุดท้ายบนโลก เธอก็จะไม่มีวันชายตามองเด็ดขาด
แต่ชายหนุ่มกำยำตรงหน้าเธอนี่คืออะไรกัน
ผู้ชายที่แทบจะเป็นคนละคนกับไอ้หมาเมื่อวันนั้น ผู้ชายที่ตัวใหญ่เหมือนหมี ท่าทางดูดุดันเหมือนหมาป่าแบบนี้
เขาไม่ต่างอะไรกับสเป็คในแบบที่เธอเคยคลั่งนักคลั่งหนาเมื่อก่อนเลย
เขาดูเท่กว่าแฟนที่เกือบทำลายชีวิตเธอในวันนั้นด้วยซ้ำ! ไม่สิ ไม่ใช่แค่มากกว่า แต่เขาเหมือนพวกผู้ชายแบดๆ ในแบบที่เหนือกว่าไอ้พวกนั้น เขาดูโต ดูดุร้ายขึงขัง และร่างกายแข็งแรง รอยสักบนตัวเขาลงลายได้อย่างงดงามตัดกับมัดกล้ามที่ทำให้แขนเสื้อนักศึกษาแทบจะปริ
เป็นไปไม่ได้ อะไรที่ทำให้คนพรรค์นั้นเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
“อะ... ไอ้หมา ไอ้หมาจริงๆ เหรอ”
“ใช่ ไอ้หมาที่ยั่งคลั่งลิแทบบ้าเหมือนตอนนั้น”
มุลิไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง ไอ้หมาหิงที่วันนั้นเธอรังเกียจมันจนแทบไม่อยากให้มาหายใจร่วมกันดันมายืนอยู่ตรงหน้าในสถานะผู้ชายที่ตัวใหญ่กว่าแฟนเก่าแบบเทียบกันไม่ติด ผู้ชายสไตล์เจนจัด ผู้ชายที่เป็นเจ้าของแอคเค้าท์โอนลี่แฟนที่มีคนซัพหมื่นปลายๆ
“ไอ้หมา... ทำไมถึงทำแอคโอนลี่แฟนล่ะ” ก็ไม่ใช่ว่าเธอจะไม่รู้จักเว็บแบบนี้ มุลิโพล่งขึ้นมาในขณะที่มหิงสาอยู่ใกล้กว่าทุกครั้ง แต่กลับต่างจากทุกครั้งตรงที่เธอไม่รังเกียจมันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ยอมรับว่าเธอเลวที่มองคนที่ภายนอกอยู่เสมอจนพลาดให้กับแฟนเก่า แต่ไอ้หมาหิงคนนี้มันต่างออกไปมาก
มันน่าค้นหา มันรู้สึกอยากค้นหา ถึงแม้จะกลัว และมีอดีตที่ไม่ดีตามรุมทึ้งอยู่
อีกส่วนหนึ่งกลับสบายใจกว่าที่คิดไว้ เพราะอย่างน้อยเธอก็ไม่ได้มีตัวตนที่สกปรกคนเดียวในโลกใบนี้ เขามีรสนิยมที่แปลก ดูจิตไม่ปกติด้วยถึงกล้าแสดงท่าทางแบบนั้นในคลิป แต่จากรสนิยมแลเวก็คงไม่เปลี่ยนไปเท่าไหร่ จิตป่วยยังไงก็ยังจิตป่วยแบบนั้น คนบ้าที่ไหนที่เวลาโดนเธอตบจนเลือดกบปากยังคงยิ้มชอบใจราวกับได้รับของขวัญ
แต่ตลกร้ายดีนะ กลับสบายใจที่มีคนที่เคยรู้จักและเคยรังเกียจอยู่ใกล้ๆ
“ตั้งแต่ที่ลิมีคลิปนั้นออกมา พี่อยากทำโทษตัวเองที่ดูแลลิไม่ดี พี่เลยอยากรับรู้รสชาติของการเป็นคนที่อยู่ในคลิปฉาว และแบกรับความอับอายแบบที่ลิเป็นบ้าง” คำตอบนั้นไร้สาระเกินไป เขาไม่จำเป็นจะต้องรู้สึกผิดเพราะตั้งแต่แรกคนที่ผลักไสเขาคือเธอ มุลิกระพริบตาหนึ่งครั้ง เธอไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการจะสื่อ เขาไม่ได้ผิดเพราะไม่ได้เป็นเจ้าของของเธอตั้งแต่แรก แต่ภาพวันวานที่เขาพูดถึงมันกลับผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ
“... เราสกปรกใช่ไหม”
“โลกนี้มันกว้างเกินกว่าที่ลิจะมองแค่ว่าตัวเองสกปรกด้วยซ้ำ” เขาพูดแบบนั้น เอื้อมมือมาทำท่าจะเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าให้มุลิ แต่ต่อมาก็ผละมือออก การเร่งรีบเกินไป มันจะทำให้เธอไว้ใจเขาน้อยลง “ความเงี่xนไม่ได้ผิด เป็นกลไกธรรมชาติของมนุษย์”
“...”
“หรือถ้าลิยังรู้สึกสกปรกและโทษตัวเอง” คนตัวใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าใช้ความคิดอยู่สักครู่ ก่อนที่แววตาของเขาจะแวววาว “ลองเหยียบพี่ดีไหม”
“...”
“เหยียบย่ำจนกว่าพี่จะสกปรกยิ่งกว่าลิไปเลย”
