บทที่ 49 รักสุดท้าย-49- อยากหว่ะ!!

......

ฟู่ววว!!

น้ำหวานพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก หลังจากเสียงสัณญาณหมดเวลาดังขึ้น เธอรีบจับมือหนาออกจากต้นขาของเธอทันที ทำให้คนขี้แกล้งหันมามองหน้าเธอด้วยสายตาไม่พอใจ แต่ก็ยอมทำตามอย่างขัดไม่ได้ เพราะนักศึกษาเริ่มลุกขึ้นออกจากที่นั่งจึงทำให้เขาทำอะไรไม่สะดวก

“หายเจ็บหรือยัง?”

พอตเตอร์ถามขึ้นมาเสียง...