บทที่ 4 อารมณ์ชั่ววูบ

"พี่เวย์ขาน้องวีอยากอาบน้ำ อาบน้ำให้น้องวีได้มั้ยคะ" ตั้งแต่กลับมาเธอก็ไม่ทันได้อาบน้ำเพราะมีแต่เรื่องกระทันหันแด๊ดดี๊กับหม่ามี๊ของเธอก็ไม่รู้ว่าไปไหนไม่มีใครแจ้งเธอเลย

"ไม่ได้ครับ!! เวย์อาบน้ำให้หนูเหมือนแต่ก่อนไม่ได้แล้วคุณหนูโตแล้วนะครับ" แค่ภูเขาตรงหน้าก็ทำเขาไม่เป็นตัวของตัวเองและถ้าหากอายน้ำให้ล่ะก็เขาไม่อยากล่วงเกินเธอเพราะหากอนาคตแล้วเธอนึกถึงเธอจะเป็นฝ่ายเสียใจ

"ทำไมจะไม่ได้คะ เวย์ก็อาบน้ำให้หนูมาโดยตลอดไงคะ" เธอทำหน้างอแต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นก่อนจะหันกลับมาฉีกยิ้มหวานให้ชายหนุ่มตรงหน้า

สวบ!!!

เธอสวมกอดเขาอีกครั้งก่อนจะขยับใบหน้าไปแนบชิดอกแกร่งก่อนจะแสร้งร้องไห้ออกมา

"อึก เวย์เปลี่ยนไป ฮรึก เวย์รังเกียจหนู ทำไมเวย์ต้องห่างเหินกับหนูด้วย อึก นะหนูทำอะไรผิดงั้นหรอ" เธอสะอึกสะอื้นไห้จนเขาไปไม่เป็นเพราะตัวเองก็ทำตัวไม่ถูกเมื่อคุณหนูเล็กร้องไห้ตัดพ้อใจจะขาด

ฟรึบ!!

ร่างเล็กถูกผลักตัวกลับลงไปนอนใต้ร่างจนเธอตกใจเพราะไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้

"อยากให้เวย์อาบน้ำให้จริงๆ หรอ หื้ม?" เขาเอ่ยถามเสียงแหบพร่าก่อนจะเผลอไผก้มหน้าลงไปหอมแก้มนวลเบาๆ จนแก้มเล็กเห่อร้อนขึ้นมาด้วยความเขินอาย

"จะจริงสิคะ"

"หึ ทำไมคุณหนูต้องทำเสร็จสั่นๆ หละครับ?" เขาแกล้งหยอกเย้าเมื่อเห็นว่าร่างเล็กเริ่มจะไม่เป็นตัวของตัวเอง

"ปะเปล่า หนูแค่ร้อน" หากนี่เป็นคำแก้ตัวเขาคงคิดว่ามันเป็นคำแก้ตัวที่น่าขันมาก จะร้อนได้ยังไงเพราะในห้องของเธอเปิดแอร์เย็นฉ่ำขนาดนี้

"หึ แต่คุณหนูเปิดแอร์ 19° เลยนะ" ซึ่งมันก็เย็นมากแล้ว

"งื้อ อย่าแกล้งหนู" ในที่สุดเธอก็ทำเสียงออดอ้อนก่อนจะทำหน้าตาน่ารักแววตาแป๋วๆ จนเขาใจสั่นและกลับไม่เป็นตัวของตัวเองเสียเอง

"ผม เอ่อ เวย์คงอาบให้ไม่ได้หรอกเพราะคุณหนูโตแล้ว เราควรจะเว้นระยะห่างเพราะหากเรายังใกล้กันอยู่แบบนี้คุณหนูคงจะรู้ว่าเวย์จะโดนอะไร"

"..."

"หากคุณหนูรักเวย์จริงๆ คุณหนูคงรู้ใช่มั้ยว่าต้องทำยังไง?" เขากดจูบขมันเล็กเบาๆ ก่อนจะเดินออกไปอย่างไร้เยื่อใยจนเธอต้องนั่งน้ำตาคลอบนเตียงเงียบๆ คนเดียว

"ฮรึก เวย์ หนูรักเวย์" เธอวิ่งร้องไห้เข้าไปโอบกอดเขาจากด้านหลังเมื่อเห็นว่าเขากำลังจะเปิดประตูออกไป

"คุณหนูไม่ได้รักผมหรอกครับ คุณหนูแค่ผูกพันเพราะผมเลี้ยงคุณหนูมาตั้งแต่เด็กเท่านั้นเอง" เขาพยายามพูดดีๆ กับเธอเพราะเธอเป็นลูกสาวผู้มีพระคุณกับเขาและผู้เป็นบิดา

"ฮรึก เวย์ไม่รักหนูเลยหรอ" เธอเอ่ยถามเสียงสั่นเครือจนเขาใจกระตุกเล็กน้อยก่อนจะตอบเธอออกไปอย่างไม่สนใจอะไร

"เวย์มีแฟนแล้ว เวย์รักคุณหนูไม่ได้หรอก"

ราวกับฟ้าฟาดกลางใจเธอเมื่อรู้ว่าคนตรงหน้ามีเจ้าของแล้วเด็กสาวถึงกับทรุดตัวร้องไห้อย่างหนัก

"ฮรึก ฮือ เวย์ เวย์รักคนอื่น ฮรึก" ชายหนุ่มรู้สึกสงสารเธอขึ้นมาแต่จะให้ทำยังไงได้ วิธีนี้คงเป็นวิธีเดียวที่ทำให้เธอเลิกจมปลักกับเขาเสียที

"ทำอะไร?" เขาชะงักเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มที่จะถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกท่ามกลางความตกใจของเขาก่อนที่จะจับเธอไว้เพื่อไม่ให้เธอทำอะไรที่มันขาดสติ

"ฮึก หนูรักเวย์ เวย์อย่ามีแฟนได้ไหม ถ้าเวลาอยากหนูพร้อมจะเป็นที่ระบายให้เวย์นะ ฮรึก หนูยอม เวย์อย่าไปหาผู้หญิงคนอื่นเลยนะ" เธอยอมทิ้งศักดิ์ศรีเพียงเพราะเธอรักผู้ชายคนนี้ รักจนหมดหัวใจ

"อย่าทำแบบนี้ครับ ใส่เสื้อผ้าเถอะ" เขาพยายามจะใส่เสื้อผ้าให้เธอแต่เธอก็พุ่งมาจูบเขาเสียก่อนแม้ว่าเธอจะจูบไม่เป็นก็ตาม

"อื้อ" เธอยันตัวขึ้นมาใช้เรียวแขนคล้องลำคอแกร่งก่อนจะบดจูบเขาด้วยความพยายามแต่คนตรงหน้าก็นิ่งเฉยจนเธอใจแป่วลง

"เป็นบ้าไปแล้วหรอวี!" ชายหนุ่มเผลอตวาดใส่เธอจนเธอต้องผละออกด้วยความตกใจเพราะชายตรงหน้าไม่เคยพูดตวาดและเรียกชื่อของเธอแบบนี้

"นะหนูขอโทษ อึก" เธอถอยห่างจากเขาด้วยความตกใจก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มขึ้นมาปกคลมร่างกายของตัวเองและเดินเลี่ยงไปทางห้องน้ำทั้งน้ำตา

"ฮรึก จะใจร้าย" เธอสะอึ้นไห้ด้วยความเสียใจ

ชายหนุ่มที่เพิ่งได้สติก็ใช้มือลูบกรอบหน้าของตัวเองอย่างคิดไม่ตกเพราะเผลอตวาดใส่เธอด้วยความโมโหและตกใจที่เธอเป็นฝ่ายเข้าหาเขา

ใช่ว่าจะโกรธขนาดนั้นแต่เพราะกลัวว่าตัวเองจะเลยเถิดไปมากกว่านี้และอีกอย่างถ้าหากเขาตอบสนองความต้องการของเธอเมื่อเธอโตเป็นผู้ใหญ่เธอจะเสียใจ

ก็อกๆ "น้องวีครับ เปิดประตูให้เวย์หน่อย เวย์ขอโทษ" เขาพูดเสียงอ่อนโยนก่อนจะเคาะประตูห้องน้ำเรียกเธออยู่หลายครั้งกว่าเธอจะเปิดก็ทำให้เขาร้อนใจอยู่ไม่น้อย

"มีอะไรคะจะด่าน้องวีอีกหรอคะ ด่ามาได้เลยค่ะหนูรอฟังอยู่" เธอพูดเสียงแผ่วเบาก้มหน้าหงุดเพราะไม่กล้าสบตาของเขา

เพราะเธออาย อายที่ตัวเองทำอะไรลงไปแบบนั้น

"ถ้าจูบเขาต้องจูบแบบนี้สิครับ" มือหนาเชยคางเล็กขึ้นมาสบตาก่อนจะกดจูบเธอเบาๆ ซึ่งเธอก็ตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ เขาก็กล้ามาจูบเธอซึ่งมันเป็นจูบแรงของเธอ

"อื้ม อื้อ จ๊วบ จ๊วบ" เสียงเฉอะแฉะของน้ำลายและริมฝีปากที่สอดแทรกเรียวลิ้นเข้าไปกดจูบด้วยความดูดดื่มและแฝงไปด้วยความเร่าร้อน

ผ้าห่มผืนหนาหล่นลงตามแรงโน้มถ่วงของโลกมือหนาลูบไล้ร่างเล็กก่อนจะโอบกอดเธอแนบแน่นและมองจูบเนิ่นนานในขณะที่

มือกำลังลูบไล้ร่างกายของเธอรวมไปถึงอกอวบเกินวัยที่กำลังนุ่มมือของเขา

บทก่อนหน้า
บทถัดไป