บทที่ 36 ป่าเถื่อน

หญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ภายในห้องด้วยความเสียใจที่วันนี้ชีวิตคู่ของเธอได้เปลี่ยนไปแล้วร่องรอยการกระทำที่ป่าเถื่อนยังคงติดตามตัวเธออยู่ไม่หาย

"ฮรึก ฮือ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ฮือ" เธอคิดมาตลอดทั้งคืนหากเธอแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ไม่สงสัยอะไรชีวิตคู่ของเธอก็จะไม่เป็นแบบนี้ใช่มั้ย

แกร๊ก!! "ทำไมไม่กินข้าว" เขาพูด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ