บทที่ 174 172

“เรเน่ ได้โปรดอยู่กับฉัน อย่าทิ้งฉันไป” น้ำเสียงอ้อนวอนอย่างสุดซึ้ง ผู้หญิงที่เขารักกำลังจะจากโลกนี้ไป นั่นไม่ใช่เรื่องที่เขาจะรับได้ เขาทนไม่ไหวกับการต้องสูญเสียเธอ

“อึก เจ็บ”น้ำเสียงที่แผ่วเบาลงเรื่อยๆ ชีพจรที่เต้นช้าลงจนถึงกับที่ใช้มือตรวจก็เริ่มไม่เจอ..

“ห้ามตายนะ! ฉันไม่อนุญาตให้เธอตาย ฮึก!”น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ