บทที่ 179 177

ฟึ่บ เรเน่ขยับมืออีกข้างมาจับลูบไปที่ผมดำขลับของเอริค เอริคที่เหมือนจะเริ่มรู้สึกตัวว่ามีอะไรบางอย่างมาแตะผมตัวเอง สัญชาตญาณความเป็นมาเฟีย 

พรึ่บ เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว เพียงได้สบสายตากับร่างบาง น้ำตาของร่างหนาก็พรั่งพรูไหลรินเป็นสาย 

“เรเน่! ที่รัก! โอ้ในที่สุดเธอก็ฟื้น เป็นยังไงบ้างครับ” 

...