บทที่ 49 หัวใจที่กำลังแตกสลาย

สายฝนยังคงเทกระหน่ำไม่ขาดสายราวกับฟ้ารั่ว เช่นเดียวกับร่างสูงใหญ่ของรามที่คุกเข่าอยู่หน้าประตูรั้วเหล็กดัดอัลลอยด์ของคฤหาสน์หรู นัยน์ตาสีฟ้าครามของเขาพร่าเลือนเต็มที เลือดสีสดซึมทะลุเสื้อเชิ้ตสีดำไหลปนไปกับหยาดน้ำฝนจนมองไม่ออกว่าอะไรคือน้ำตา อะไรคือหยาดฝน ทว่าชายหนุ่มก็เลือกกัดฟันแน่นเพื่อข่มความเจ็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ