บทที่ 6 Chapter 5
หลังจากเล่นสนุกกันจนเหนื่อย ทั้งสองคนก็พากันไปหาของอร่อยทาน โดยวันนี้พิ้งค์กี้เป็นเจ้ามือเองเพราะเธอสามารถเอาชนะเขาได้จึงอยากเลี้ยงปลอบใจเขา
"ไม่เศร้านะคะป๋า เดี๋ยวเค้าเลี้ยงข้าวนะ"
"ก็ได้ มื้อนี้ขอพิซซ่าขอบชีสเน้นๆได้ป่ะ"
"ได้สิ จัดไปชุดใหญ่เลยนะ"
เธอกอดคอเขาก่อนจะลากเข้าไปในร้านพิซซ่า เป็นลาภปากของเขาเลยที่ได้กินของฟรีจากคนขี้งก ปกตินะเวลาไปไหนเขาจะเลี้ยงตลอดแต่รายนี้ไม่ชอบเอาเปรียบเอามากนัก จะโอนเงินเข้าบัญชีเขาโดยที่ไม่ทักมาบอก ถ้าเลขาไม่เอาสเตทเม้นมาถามก็คงไม่รู้ แต่จะต้องเลี้ยงจริงๆก็ตอนง้อเนี่ยแหละ ประเด็นคืองอนเก่งมาก
"สั่งเลยแกอยากกินไรอ่ะ"
"พิซซ่าซีฟู้ดเพิ่มขอบชีสแบบเน้นๆเลย ไก่ด้วย เอาสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมา กินไรอีกมั้ยพิ้งค์"
"เอาชีสบอล โดนัทกุ้ง"
"เค ตามนี้ครับ"
เขาหันไปสั่งกับพนักงานก่อนจะส่งเมนูคืนจากนั้นก็หันมาคุยกันต่อ วันนี้ทั้งสองคนมีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งวันเพราะเธอเพิ่งเดินทางไปทำงานต่างจังหวัดจึงอยากมีเวลาพักผ่อนสักวัน เอาจริงๆถ้าเมื่อคืนนอนที่บ้านเธอคงไปทำงานต่อแล้ว แต่ไหนๆเขาก็พาออกมาเที่ยวงั้นวันนี้ก็เต็มที่ไปเลย
"กินเสร็จอยากไปไหนต่อมั้ย"
"อยากว่ายน้ำอ่ะ แต่ไม่เล่นสระที่บ้านนะไม่เอามันน่าเบื่อ เราไปเล่นที่สวนน้ำกันป่ะ ที่มีตะลุยด่านอ่ะอยากเล่น"
"วิ่งเมื่อกี้ไม่เหนื่อยหรือไง"
เขามองเธออย่างทึ่งสุดๆ ไม่แปลกใจทำไมถึงทำงานหามรุ่งหามค่ำแบบนั้น แรงคงเหลือเฟือมากสินะ
"สบายมาก นะๆเค้าอยากไป"
เธอทำหน้าตาน่ารักใส่เขาอีกครั้งและมันยังคงได้ผลเช่นเดิม เขาพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะนั่งทานอาหารตรงหน้าอย่างหิวโหย พิ้งค์กี้ยิ้มกว้างออกมาอย่างดีใจก่อนจะทานของอร่อยให้อิ่มจากนั้นทั้งสองคนก็พากันไปเล่นสวนน้ำ แต่ว่าเธอไม่ได้เอาชุดติดมาด้วยจึงต้องหาเช่าที่นี่
"บัตรเข้าคนละ650บาทค่ะ เล่นได้ทุกอย่างเลย"
"นี่ค่ะ เดี๋ยวฉันจ่ายเอง ว่าแต่ที่นี่มีชุดให้เช่ามั้ยคะ"
"มีค่ะเชิญเลือกด้านนี้เลย"
ทั้งสองคนเดินตามพนักงานไปก่อนจะเลือกชุดให้ตัวเองคนละชุด ซีเนียร์เดินไปเปลี่ยนไปก่อนจะออกมารอเธอหน้าห้องแต่งตัว พิ้งค์กี้เปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อยก็เดินออกมาหาชายหนุ่ม เขาหน้าบึ้งทันทีเมื่อเธอใส่ชุดว่ายน้ำโป๊มาก
"ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้"
"เปลี่ยนทำไมอ่ะ ชุดนี้ก็โอเคนะคล่องตัวดี"
"มันโป๊ ถ้าไม่เปลี่ยนชุดงั้นไม่ต้องเล่นกลับเลยเอาไง"
เขาเอ่ยออกมาเสียงจริงจังมาก พิ้งค์กี้ก้มมองตัวเองก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ อุตส่าห์มีโอกาสได้ใส่ชุดสวยๆแต่ว่าเขาดั้นมาดักคอเสียอย่างนั้น
"ฉันใส่แล้วมันไม่สวยเหรอ"
"มันโป๊แกเข้าใจป่ะ ดูดิส่องกระจกดูแก้มก้นออกแล้วเนี่ย หน้าอกแทบจะทะลักออกมาอยู่ละยังกล้าใส่อีก ฉันหวงเข้าใจป่ะ"
หญิงสาวเงียบไปเมื่อเขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ เธอหันหลังกลับไปหยิบชุดที่เรียบร้อยมาใส่เป็นชุดว่ายน้ำแขนยาวขาสั้นเหนือเขา ซึ่งเขาพอใจมากกว่าชุดก่อนหน้านี้จึงอนุญาตให้เธอเดินออกไปได้
"พอใจยัง"
"อืม แค่นั้นแหละ"
เขายิ้มออกมาก่อนจะกุมมือเธอพาเดินออกไปเล่นน้ำข้างนอก ทั้งสองคนไปตะลุยด่านวิบากกัน ทั้งโดดทั้งโหนสนุกกันมากจริงๆ
"กระโดดจับเชือกตรงนั้นแล้วข้ามไปฝั่งโน้น"
"โหย ไกลอ่ะจะถึงป่ะเนี่ย"
หญิงสาวร้องโวยวายออกมาก่อนจะกระโดดจับเชือกแล้วห้อยไปขึ้นอีกฝั่งได้สำเร็จ
"เย้ๆ สบายมากเก่งป่ะ"
"เก่งมาก เดี๋ยวดูเซียนเค้าเล่นกัน"
เขาทำให้เธอดูเป็นตัวอย่าง ความเป็นผู้ชายที่ถนัดเรื่องพวกนี้อยู่แล้วเป็นอะไรที่ง่ายมาก เขายักไหล่อย่างชิวไปก่อนจะเดินไปกอดคอหญิงสาวแล้วพาเดินไปที่อื่นต่อ
"เก่งป่ะ"
"แกเป็นผู้ชายป่ะถ้าแค่นั้นทำไม่ได้ก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว ทำมาอวด"
ทั้งสองคนไปเล่นอย่างอื่นต่อจนเหนื่อยก่อนจะมาเล่นน้ำในสระด้วยกัน พิ้งค์กี้ที่เริ่มเหนื่อยล้าเพราะใช้แรงมากเกินไปก็ขยับตัวไปโอบรอบคอเขาจากทางด้านหลัง ใช้ใบหน้าซบลงกับไหล่กว้าง ซีเนียร์เหลือบสายตามองเธอก่อนจะเอ่ยถามอย่างห่วงใย
"เหนื่อยเหรอ กลับมั้ย"
"อยากแช่น้ำเล่นสักพักก่อน ขอขี่หลังได้ป่ะ"
"อยู่ข้างหน้าดีกว่า"
เธอเอ่ยออกมาเสียงอ้อน เขาใช้มือจับเอวเธอไว้ก่อนจะจับมาหันเข้าหาตัวเอง หญิงสาวกอดเขาไว้ซบหน้าลงกับอกแกร่งมองไปรอบๆอย่างสบายใจ
"สบายใจจัง จำไม่ได้แล้วว่าได้มาสนุกแบบนี้ล่าสุดเมื่อไหร่ วันๆเอาแต่ทำงานจนไม่มีเวลาพักผ่อนเลย"
เขายื่นมือไปลูบผมเธออย่างเอ็นดู โหมงานหนักจนเขากลัวว่าสุขภาพเธอจะแย่เอาได้
"อย่าทำงานหนักขนาดนั้น ควรมีเวลาให้ตัวเองบ้างนะพิ้งค์ ถ้าวันหนึ่งมีเงินเยอะมากแต่สุขภาพไม่ดีมันก็ไม่คุ้มหรอกนะ"
"จะพยายามหาเวลาพักนะ นายต้องพาฉันมาเที่ยวแบบนี้สัญญาก่อน"
เธอยื่นมือไปเกี่ยวก้อยกับเขาตรงหน้า เขาเกี่ยวก้อยกลับพร้อมกับรับปากว่าจะพาเธอมาทุกอาทิตย์
"หลังจากวันนี้ไปทุกวันอาทิตย์จะยกให้แกคนเดียวเลย แต่ต้องสัญญาก่อนว่าจะหยุดพักจริงๆห้ามทำงาน"
"สัญญาก็ได้ ถ้าอาทิตย์ไหนไม่พามาล่ะน่าดู"
สองคนรับปากสัญญากันไว้ดิบดี เขาไม่ค่อยไว้ใจหญิงสาวเท่าไหร่เพราะท่าทางแล้วน่าจะทำตามสัญญายาก คนมันเคยทำงานมาตลอดจะให้หยุดพักคงยากมาก
เวลาผ่านไปเขาพาหญิงสาวเดินทางกลับมาที่บ้าน ตลอดทางเธอเอาแต่นอนหลับคงเพราะเหนื่อยสะสมแถมยังไปเล่นอะไรโลดโผนทั้งวันอีก สะกิดยังไงก็ไม่มีท่าทีตื่นเลยแม้แต่น้อย
"อ่าวตาซีเนียร์ทำไมหนูพิ้งค์หลับงั้นล่ะ"
"ก็ทั้งไปเล่นBB GUN ว่ายน้ำเล่นซนจะไม่ให้สลบได้ไงครับ ผมพาไปพักผ่อนก่อนนะแม่"
"จ้ะๆรีบไปเถอะ ถ้าหนูพิ้งค์ตื่นมาหิวก็บอกนะเดี๋ยวแม่ให้แม่บ้านเอาไปให้ที่ห้อง"
"ขอบคุณครับแม่ งั้นผมขึ้นข้างบนก่อน"
เขาอุ้มพิ้งค์กี้ขึ้นไปในห้องของตัวเองวางลงบนเตียงนอนก่อนจะห่มผ้าให้พร้อมกับปรับอุณหภูมิให้เย็นสบายตามที่เธอชอบ เขานั่งลงข้างเธอก่อนจะลูบผมหญิงสาวอย่างเบามือ
"ยัยแสบเอ้ยสิ้นฤทธิ์แล้วสินะ หึ"
