บทที่ 1 INTRO/แนะนำตัวละคร
โปรยปราย ดั่งสายฝน
เมื่อความรักระหว่าง เปลวไฟ X เจ้าขา ที่กำลังก่อตัวขึ้นถูกความแค้นเข้าครอบงำ ความเจ็บปวดจึงเข้ามาแทนที่ความรัก
เปลวไฟ (ฉายาเสือยิ้มยาก)
“นี่คือจุดจบของผู้หญิง ร่าน อย่างเธอ”
รุ่นพี่วิศวะฯปี 4 เสือยิ้มยากแห่งคณะวิศวะฯโยธาหล่อ รวย เอาดุ ลูกเจ้าของบริษัทรับสร้างบ้านยักษ์ใหญ่ ที่มีสาขาย่อยอยู่ทั่วประเทศ เป็นบริษัทชั้นนำด้านอสังหาริมทรัพย์ที่ราคาหุ้นสูงที่สุดในประเทศ
เจ้าขา (ฉายายิ้มฤดี)
“พี่ยังไม่พอใจอะไรอีกคะ ยังต้องการอะไรอีก”
รุ่นน้องคณะบริหาร ปี3
หญิงสาวน่ารัก ตาโต ตัวเล็ก ยิ้มทีใจละลาย ใครเห็นก็ต้องหันกลับมามองเธอเป็นคนมองโลกในแง่ดีได้แม้กระทั่งช่วงเวลาเลวร้าย บอบบาง อ่อนโยน ดูไม่ทันคน แต่แท้จริงแล้วเธอคือคนที่เข้มแข็งมาก
INTRO
"ไฟ เราจะทำยังไงดี องศาดูชอบน้องคนนี้มาก"เสียงสั่นของรรรรเอ่ยปนร้องไห้ เรียกความสนใจให้เพื่อนสนิทอย่างเปลวไฟต้องหันไปมองตามสิ่งที่เธอบอก
"ใคร"
"คนนี้ไง เพื่อนในกลุ่มน้ำนิ่งน้องรหัสเรา"
นิ้วเรียวชี้ลงบนรูปโปรไฟล์ ในเฟสบุ๊ค พบกับคนตัวเล็กเจ้าของใบหน้าหวานราวกับตุ๊กตา ในรูปเจ้าตัวกำลังถือไอศกรีมแล้วฉีกยิ้มหวาน แวบแรกที่เห็นก็ถึงกับพึมพำออกมาราวกับมีมนต์สะกด
"น่ารักดี"
"เห็นมั้ย ไฟยังชอบเลย"แววตาของรรรรหมองหม่นลงไปอีก
"เราแค่บอกว่าน่ารัก แล้วยังไง? ไอ้องศามันจีบอยู่งั้นเหรอ"
"อืม... องศาขอหมั้นกับเราแค่ปีเดียวแล้วจะถอนหมั้น ไฟก็รู้ ผู้ใหญ่ให้เรากับองศาหมั้นกัน แต่ถ้าครบหนึ่งปีแล้วไปกันไม่ได้จริงๆก็จะให้ถอนหมั้น แล้วเราคิดว่าเขาเอาจริงเรื่องน้องคนนี้"
องศากับรรรรถูกผู้ใหญ่จับหมั้นตามสัญญาใจ ในขณะที่รรรรชอบองศาจริงๆ ส่วนองศานั้นไม่ได้รู้สึกเหมือนกันกับเธอ
"มันบอกจริงๆเหรอว่าจะจีบผู้หญิงคนนี้"
“ใช่ องศามาขอเรา เขาบอกว่าเราต่างคนต่างมีอนาคตและเส้นทางชีวิต แล้วเราล่ะไฟ เราอยู่ไม่ได้นะถ้าไม่มีองศาอ่ะ”
"มันอาจจะแค่พูดหยั่งเชิงเธอก็ได้"
"วันก่อนพวกเขาก็เพิ่งแลกเบอร์กัน น้องคนนั้นก็ดูมีใจให้ด้วยสิ"
เปลวไฟเงียบไป ใบหน้าคมขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ก่อนจะลั่นวาจาออกมา
"เดี๋ยวช่วยแยก"
"แยกยังไง"
"เรามีวิธีก็แล้วกัน"
"ไม่เอาวิธีที่ทำร้ายน้องเขานะ"
"เห็นเราเป็นคนยังไง"
"เลว ชั่ว ชอบลากไปกินแล้วทิ้งไว้กลางน้ำ
“รรร! นี่เพื่อนนะ ไม่ใช่ตัวเอี้ย”
“โธ่ไฟก็ รรรแค่ล้อเล่นน่า...ช่วยเราด้วยนะ นะไฟนะ”รรรรออดอ้อนมือเล็กจับลำแขนแกร่งพร้อมกับทำตาปริบๆ แล้วมันก็ได้ผล
“เออๆ ช่วงนี้เธอก็เกาะติดไอ้องศาไป อย่าให้มันมีโอกาสไปกับยัยนั่น’
"จริงนะไฟ อย่าหลอกเรานะ"
"อืม...คำไหนคำนั้น"
"เย่!! รรรรชูกำปั้นขึ้นเหมือนเด็กชอบทำเวลาดีใจ ในขณะที่เปลวไฟทำได้เพียงส่ายหน้าให้น้อยๆ เมื่อเห็นเพื่อนสนิทตั้งแต่วัยเด็กมีท่าทางที่สดใสอย่างเดิม
และแผนทุกอย่างก็เริ่มต้นขึ้น ในอีกไม่กี่วันต่อมา
