บทที่ 41 ฝากลูกกับเมียผมด้วย

เช้าวันต่อมา

แกร้ก!

ฟุบ!

“เวรกรรม อย่าบอกนะว่านั่งอยู่หน้าห้องทั้งคืน”

ทันทีที่น้ำนิ่งเปิดประตูห้องพักออกก็พบว่าเปลวไฟนั่งหลับพิงประตูอยู่ เพราะไม่ได้ตั้งตัวทำให้เขาทิ้งตัวลงพื้นตามแรงโน้มถ่วงของโลกและสะดุ้งตื่น

“เจ้าขาเป็นไงบ้าง” เมื่อได้สติเขาก็ลุกขึ้นถามน้ำนิ่งอย่างกระตือรือร้น

“ดีขึ้นแล้ว แต่อย่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ