บทที่ 44 ถักหมวกไหมพรมให้ลูก

13 วันผ่านไป

“นี่พี่ไฟ กลับไปนอนที่บ้านเหอะเจ้าขามันไม่หนีไปไหนหรอก” น้ำนิ่งแหวใส่อย่างสมเพชเมื่อเปิดประตูห้องพักออกมาแล้วเจอเปลวไฟนั่งชันเข่าถักหมวกไหมพรมให้ลูกอยู่หน้าห้อง

"ไม่เป็นไร ว่าแต่นิ่งดูนี่ซิมันเบี้ยวไปมั้ย"เปลวไฟยื่นหมวกไหมพรมสีชมพูที่ถักไปได้มากกว่าครึ่งให้น้ำนิ่งดู

"ใช่ได้แล้วล่ะพี่ แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ