บทที่ 13 Rio ของขวัญแห่งรัก 13
Rio ของขวัญแห่งรัก 13
เมื่อพี่พนักงานนำเครื่องดื่มไปเสิร์ฟ พอวางแก้วลงบนโต๊ะพี่ริวยื่นมือไปจับแก้วน้ำ
เป็นจังหวะเดียวกับเจ้าแมวลายสลิดที่ยื่นอุ้งเท้ามังคุดไปตะปบที่แก้วกางเล็กเกี่ยวไว้ไม่ให้คนตัวโตได้ดื่มกาแฟ
“แย่ละ มันไปอ้อนลูกค้าถูกคนไหมนั่น” มะตูมแซวเจ้าแมวอ้วนที่เหมือนจะอยากเล่นกับพี่ริว แต่ดูไปดูมาฉันล่ะกลัวพี่ริวจับเจ้าแมวอ้วนไปย่างแทนหมูน่ะสิ
ฉันจ้องหนึ่งคนกับแมวหนึ่งตัวสักพัก ก็ได้แต่อมยิ้มด้วยความเอ็นดู เป็นอะไรที่ไม่ค่อยเห็นกันเท่าไหร่นัก ไม่เคยเห็นพี่ริวอยู่ใกล้แมวเลย
แต่ลึก ๆ ก็ต้องยอมรับว่าพวกเขาน่ารักดีนะ ถึงแม้พี่เหมือนจะจะสวบแมวอยู่ก็เถอะ
“เลือกลูกค้าซีเคร็ทด้วยนะนั่น” แซวเจ้าแมวตัวอ้วนที่ชอบอ้อน ชอบเล่นกับลูกค้า
แต่วันนี้ดันไปอ้อนพี่ริวลูกค้าซีเคร็ทหน้าดุ แล้ววันนี้จะได้เล่นไหมน้อวันนี้จะได้เลยไหมน้อเจ้าแมวอ้วน
“พี่เขาหน้าดุมากอะ นี่เห็นตั้งแต่ลงมาละ” มะตูมกระซิบบอกพลางขยับเข้ามาเปลี่ยนที่ยืนเมื่อถึงเวลาใกล้เลิกงานของฉัน
เมื่อเคลียร์ทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ก็ออกมานั่งพักรอเวลาเลิกงาน จากที่จะไปพักหลังร้านก็ต้องเปลี่ยนแผนเมื่อโดนคนตัวสูงมุมร้านนั่งจ้องไม่วางตา จนถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่กล้ายกแก้วน้ำขึ้นดื่มเพราะเจ้าสลิดนอนอยู่บนโต๊ะยกขากอดแก้วไว้จนแน่น แต่เชื่อไหมว่าเจ้าแมวอ้วนนั้นหลับอยู่
“เยลลี่ให้ลูกค้าดื่มน้ำก่อนสิ” ขยับไปนั่งเก้าอี้ว่างตรงข้ามพี่ริว มือก็ยื่นไปดึงเจ้าแมวบนโต๊ะมาใกล้ตัวเอง แล้วเกาคางให้ ความฟินที่ได้รับทำเอาเจ้าแมวตัวอ้วนปล่อยเสียงเพอร์ออกมาทันที
“ละลายหมดแล้วนะคะ ดื่มก่อนสิ” เตือนพี่ริวที่กำลังจ้องมองด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา พอได้ยินฉันเตือนพี่เขาถึงได้ยกแก้วกาแฟขึ้นดื่ม โดยที่สายตายังจดจ้องกันอยู่เหมือนเดิม
“เลิกงานหรือยัง?” นั่งได้สักพักคนที่อยู่ตรงข้ามจึงเอ่ยถามอย่างใส่ใจ เงยหน้าสบตาพร้อมกับมองเขาด้วยรอยยิ้มก่อนจะพยักหน้าตอบกลับไป
“ค่ะ เดี๋ยวไปเอากระเป๋า”
“อื้อ เสร็จแล้วออกมา” พี่ริวบอกแค่นั้น
เป็นอันรู้เรื่องว่าที่เขามาร้านคาเฟ่แมวก็เพื่อรอรับฉันไปร้านหมูปิ้งพร้อมกับตัวเอง เหมือนวันก่อน ๆ ที่หากว่างอีกฝ่ายก็มักจะมารอรับแบบนี้อยู่เสมอ เป็นภาพที่คุ้นชินตาของทุกคนแล้ว
