บทที่ 81 หมกมุ่น

รอบเดียวของไตรพัฒน์ไม่มีอยู่จริง...

ห้องนอนใหญ่กระจัดกระจายไปด้วยเสื้อผ้าของคนสองคนที่ถูกโยนอย่างไม่สนใจทิศทาง สถานที่ทุกจุดภายในห้องถูกเวียนใช้เป็นสนามรักที่ไม่มีวี่แววว่าจะจบลงง่าย ๆ

ไตรพัฒน์โอบอุ้มร่างแน่งน้อยอันไร้เรี่ยวแรงไปทางโน้นทีทางนี้ที ครั้นจบบทบรรเลงก็เริ่มต้นครั้งใหม่ มันเกิดขึ้นครั้งแล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ