บทที่ 18 EP. 09|ปล้นใจพี่หมอมาดนิ่ง (1/2)

บทที่ 9

“…” ฉันเงียบไปพักหนึ่งหลังได้ยินคำตอบของคนตรงหน้าแม้จะสับสน แต่ในใจลึก ๆ ก็แอบดีใจอยู่ไม่น้อย

“เดี๋ยวสิ! พี่รู้ทางหรือไง” ร่างของฉันถูกพี่เขากระตุกลากให้เดินตามไปโดยที่มือเราสองคนยังคงจับกันแน่น

“เงียบบ้างเป็นไหม” พี่เขาไม่ได้หันหน้ามาพูด ส่วนฉันก็ไม่ได้ตั้งใจฟัง เพราะมัวแต่มองมือตัวเองที่กำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ