บทที่ 97 EP. 46 END｜ปล้นใจพี่หมอมาดนิ่ง (4/5)

เพราะเรื่องทุกอย่างจบลง สัมผัสของฉันก็เริ่มจางหายไปตามกาลเวลา จนในตอนนี้ฉันก็ไม่สามารถมองเห็นเขาได้

เด็กผู้ชายที่มักจะเรียกฉันว่าแม่

“อืม” พอคิดถึงเรื่องนี้ทีไรฉันก็มักจะรู้สึกเศร้าใจทุกที

“คิดอะไรอยู่?” พี่อินจับความผิดปกติได้ก็ดึงฉันเข้าไปกอดไว้หลวม ๆ

“ต้ารู้สึกเหงานิดหน่อย เพราะทุกทีก็จะมีเด็กคนน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ