บทที่ 44 ตอนที่25/1 ขโมยแมว (1)

“คัลเลน มึงมันไม่ธรรมดาว่ะ แม้แต่พนักงานยังไม่รอด” เมฆมองอยู่ตลอด สายตาเว้าวอนของผู้หญิง แค่แวบเดียวก็สื่อความหมายออกมามากมายแล้ว

“พูดเชี่ยไร”

“กูว่ามึงรู้ เขาอ่อยขนาดนั้นยังแกล้งมองไม่เห็นอีก”

“กูไม่เอาคนในที่ทำงาน มึงสนใจก็ไปคุยเอง”

หญิงสาวที่นั่งขนาบซ้ายขวาคอยเอาใจเมฆซบใบหน้าลงที่ไหล่ของเขา พวกเธ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ