บทที่ 6 ตอนที่6/1 ผู้ชายที่ต้องหมั้นหมายด้วย (1)
สุดท้ายเเล้วมิ่งขวัญก็สามารถเอาตัวรอดจากเสือร้ายมาได้ เธอไล่เขากลับ น้ำเสียงนั้นดุดันเหมือนเขาเป็นตัวอะไรสักอย่าง ที่เธอรังเกียจมาก คัลเลนมองมิ่งขวัญด้วยดวงตาเทาหม่นของเขา เด็กคนนี้ กล้ามาไล่เหมือนเขาเป็นพวกแมลงสาบได้ยังไง ปล่อยไปเเล้วเเท้ๆ หรืออยากให้เขาโมโหเธอกัน
"อย่าเสียงดังได้ไหมวะ หนวกหู"
"ทำไมไม่กลับสักทีล่ะคะ มิ่งง่วง จะนอนเเล้ว"
คัลเลนนั่งสบายใจอยู่บนโซฟา เขาเช็คมือถือตอบกลับข้อความกลุ่มเพื่อนเสร็จก็เก็บ ส่วนพวกผู้หญิงที่รอข้อความตอบกลับของเขา ชายหนุ่มก็จัดการเคลียร์เเชทโดยการบล็อกพวกเธอซะเลย เสียงของมิ่งขวัญลอยเข้าหูไม่หยุด เธอไล่เขาเอาเป็นเอาตาย
"จะไล่อะไรนักหนา กลัวผัวมาเห็นหรือไง"
ไม่ไล่ไม่ได้ นี่มันจะตีสี่แล้ว เธอไม่กล้าอาบน้ำ ต้องให้เขาออกไปก่อน วันนี้เหนื่อยมากจริงๆ จุดประสงค์ที่เขาเข้ามาในห้องของเธอ ไม่ใช่เรื่องดี ยังกล้ามาลอยหน้าลอยตา
“ถ้าพี่ไม่ไป หนูจะแจ้งตำรวจ”
“แจ้งตำรวจ? แจ้งดิ ดูว่าจะมาให้หรือเปล่า”
มิ่งขวัญโทรหาตำรวจ เธอแอบไปคุยเงียบๆ พอทางนั้นบอกว่าจะมาดูให้ เธอก็วางใจทันที ไม่ถึงสามสิบนาทีหรอก เดี๋ยวไอ้โรคจิตก็ถูกลากออกไปแล้ว
"หิว"
"แล้วไงคะ กลับไปกินที่บ้านพี่สิ ไม่ก็สาวๆของพี่ ไปให้พวกเธอทำให้ไป"
"ไปทำมาให้หน่อย"
"ไม่ค่ะ ทางที่ดีพี่รีบออกไปก่อนตำรวจจะมาดีกว่านะคะ"
"แล้วถ้าตำรวจไม่มา เธอจะทำยังไง"
คัลเลนสบายใจ ไม่เกรงกลัวคำขู่ของมิ่งขวัญแม้แต่น้อย แถวนี้มีโรงพักไหนที่ไม่ได้เงินจากเขาบ้าง กล้ามารบกวนก็ให้มันรู้ไป มิ่งขวัญรอนานแล้วไร้วี่แววคน เธอก็โทรตามทันที ปลายสายดูไม่กระตือรือร้น บอกว่าทะเลาะกับแฟนให้เคลียร์กันเอง ไม่ใช่หน้าที่ของตำรวจ เธอยังไม่ได้อธิบายอะไร ก็ถูกตัดสายใส่แล้ว
“อะไรเนี่ย” ในเมื่อไม่มีทางเลือกแล้ว อีกทั้งเธอก็ง่วงนอน เขาต้องการอะไรก็ทำๆไปเถอะ
“ถ้าหนูทำให้ พี่จะกลับไหม”
“อืม”
มิ่งขวัญถอนหายใจ เธอยืนห่างจากคัลเลนมาก เวลาคุยกันจึงใช้เสียงค่อนข้างดัง ร่างเล็กเดินไปเปิดตู้เย็น พึ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้เดือนเดียว อาหารก็ทำไม่เป็น ส่วนมากถ้าหิวก็สั่งมา เเต่ดึกป่านนี้ คงไม่มีร้านไหนเปิด เอาเถอะ ทำให้เเล้วเขาคงจะไม่มีลูกไม้อะไรกับเธออีก
"ทำไมไม่มีอะไรในตู้เย็นเลยนะ"
มิ่งขวัญเลื่อนหาของ เธอเจอขนมปังกับเเฮม เเล้วก็ผักอีกนิดหน่อยจึงทำเเซนวิชง่ายๆให้คัลเลน เสียงของก้นจานกระแทกโต๊ะ ทำให้ชายหนุ่มละความสนใจจากการสำรวจห้องของเธอมามองจานอาหาร หึ อยากจะหัวเราะจริงๆ ดูน้ำมันที่เธอใช้ทอดแฮมสิ ไหลเป็นทางเชียว ใครจะไปกินลง
"เธอแกล้งฉันหรือเปล่า"
มิ่งขวัญไม่พอใจคำพูดนั้น เธอตั้งใจทำให้ ทำไมถึงคิดว่าเธอเเกล้งกัน คัลเลนลังเลอยู่นาน เขาไม่เเม้เเต่จะมองซ้ำอีกเป็นครั้งที่สอง กินไม่ลงจริงๆ มิ่งขวัญนั่งลงที่โซฟาอีกตัว เธอเลื่อนจานเเซนวิชไปหาเขา ดวงตากลมโตมองชายหนุ่มอย่างคาดหวัง ริมฝีปากก็เม้มเข้าหากัน แก้มป่องๆ เวลาอ้อนแล้ว น่าเอ็นดูมากจริงๆ มิ่งขวัญเร่ง เขารีบกินจะได้รีบไปสักที คัลเลนมองริมฝีปากของมิ่งขวัญ ดูเหมือนว่าเธอจงใจยั่วเขาอีกแล้ว
"อ๊ะ!! เจ็บ"
ชายหนุ่มกำยำพุ่งตัวเข้าหาหญิงสาว เหมือนเสือที่ตะครุบเหยื่อได้ มือไม้ที่แสนชำนาญเลื้อยเหมือนกับงูโอบรัดเเน่น ทั้งยังลูบไล้ไปทั่ว คัลเลนอยากได้สาวน้อยในคืนนี้จริงๆ รสชาติจะเหมือนกับที่คิดไว้หรือเปล่า มิ่งขวัญจุกจนตัวงอ เธอยกมือดันเเผงอกแน่นไว้ ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ กระโจนทับมาเต็มที่ขนาดนี้ ยังจะรับไหวได้ยังไง
"พี่คัลเลน หนูหนัก พี่จะทำอะไร"
คัลเลนลุกขึ้น เขาพึ่งได้สติ พุ่งเข้าใส่เธอไม่ยั้ง เขาเองก็ไม่ได้ตั้งใจ แต่เพราะอยากได้มากจริงๆเลยลืมควบคุมอารมณ์ ทำไมเธอไม่ทำตัวให้เรื่องมากน้อยลงหน่อย คัลเลนมองนาฬิกาข้อมือ ครบสองชั่วโมงที่อยู่กับเด็กคนนี้แล้ว ไม่เล่นด้วยเขาก็ไม่บังคับ ชายร่างสูงเตรียมตัวกลับ
"พี่คัลเลน ไม่ต้องพูดเรื่องวันนี้กับแครอลนะคะ"
"จะคิดดู"
คัลเลนก้าวเท้ายาวๆออกจากห้อง เมื่อเขาไปแล้ว มิ่งขวัญจึงถอนหายใจ เธอรีบล็อกประตู ก่อนจะอาบน้ำเข้านอน เวลาตีห้า ความเหนื่อยล้าทำให้หญิงสาวสลบเหมือดอยู่บนเตียง จนเช้าวันใหม่ สายโทรเข้าก็ปลุกมิ่งขวัญจากที่นอนแสนสบาย เธอควานมือหาโทรศัพท์ไปทั่ว ใครโทรมาเช้าขนาดนี้เนี่ย ไม่รู้หรือไงว่าคนจะหลับจะนอน
"ค่ะ ใครคะ"
"เป็นอะไรไปลูก เสียงเหนื่อยๆ"
"มัมมี๊ หนูพึ่งตื่นค่ะ" มิ่งขวัญขยี้ตาเบาๆ เเม่สุดที่รักนี่เอง กว่าจะโทรมาถามข่าวคราวลูกสาวได้ ผ่านมาตั้งเดือนหนึ่งเเล้ว
"ไปหาพี่เค้าหรือยัง ถูกใจหนูไหม ได้ยินคุณลุงโทนี่โฆษณาลูกชายเขาให้ฟัง เป็นคนที่น่ารักมากทีเดียว ลูกน่าจะไปทำความรู้จักกับพี่เขาสักหน่อย" มิ่งขวัญนอนหมดเรี่ยวเเรงอยู่บนเตียง เเทนที่เเม่จะถามว่าเธอสบายดีหรือเปล่า กลับพูดเรื่องที่เธอคัดค้านมาตลอดเเทน
"เราคุยกันเเล้ว หนูทำตามข้อตกลงของปะปี้กับมี๊ทุกอย่าง ยังถามเรื่องนั้นอยู่อีกเหรอคะ ผู้ชายที่มี๊บอก หนูไม่ไปเจอหรอก หนูยอมมาเรียนเมืองไทยตามเงื่อนไข ไม่ใช้เงินของปะปี๊มะมี๊จนกว่าจะเรียนจบด้วย มี๊ไม่ต้องคาดหวังเลย นี่ปีไหนแล้ว ยังคลุมถุงชนลูกสาวคนเดียวอีก"
"มิ่งขวัญ หนูก็รู้ว่าเเม่พยายามพูดเเล้ว ปะปี๊ของหนูไปตกลงกับลุงโทนี่ เเม่ว่าลูกชายบ้านเขาก็ไม่เลวนะ เห็นว่ามีคนรองด้วย ถ้าหนูไม่ชอบคนโต อยากลองไปส่องๆดูคนรองก็ได้ ลุงโทนี่บอกว่าคนรองทำธุรกิจเก่ง มีเงินมากมายตั้งเเต่อายุยังน้อย อาจจะถูกใจลูก"
"ไม่เอาค่ะ หนูเรียนจบเอง สัญญาเเล้วว่าจะไม่บังคับหนู บอกปะปี๊ด้วยนะคะ ลูกสาวของปะปี๊ไม่ยอมง่ายๆเด็ดขาด"
