บทที่ 67 ตอนที่37/1 คนหน้ามึน (1)

“มิ่งพึ่งลงมาเองค่ะ ยังไม่เหนื่อยเลย” มือเล็กส่งบุ้งกี๋ทรายต่อให้เพื่อนนำไปเข้าเครื่องโม่ปูน โรงเรียนอยู่ไกล หากเทซีแพคต้องใช้งบมากขึ้น ฉะนั้นอาจารย์แม่หมี่หยกจึงขออาศัยแรงงานนักศึกษาแทน

“ร้อนนะครับ”

ความเอาใจใส่ของรุ่นพี่หนุ่มทำเอาสาวๆบริเวณนั้นอมยิ้มไปตามๆกัน พวกเธอมองออกว่าจุดประสงค์ของเรเว่นคืออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ