บทที่ 18 16

“อย่าบอกสีน้ำเลยนะ เรามันบ้าไปเองถึงได้ทำอะไรแบบนั้นลงไป” เธอวิตกกังวลอย่างมากถึงกับไม่รู้ว่าตัวเองร้อนรนจนเสียงดัง

“ชู่ว! เบาหน่อย เดี๋ยวก็มีคนอื่นรู้เพิ่มหรอก” เขายกมือขึ้นมาปิดปากเก็บดาวไม่ให้ส่งเสียงดัง พลางมองไปยังทางตะวันกับปลาบปลื้มที่นั่งหลับอยู่ตรงบาร์เครื่องดื่มอยู่ไม่ไกลจากพวกเขา

กึก!

ภูเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ