บทที่ 2 Intro
บนเรือยอชต์🛥️
เก็บดาวออกมานั่งเล่นอยู่ตรงดาดฟ้าท้ายเรือด้วยความที่เมามากเลยอยากออกมารับลมเย็น ๆ หรือเธอแค่หลบออกมาทำใจ.. ก็คนที่เธอชอบเขาดันนัวเนียอยู่กับพวกผู้หญิงคนอื่นต่อหน้าเธอ
“เฮ้อ..”
“เหมือนจะคิดผิดที่มา..”
แต่เก็บดาวจะไปมีสิทธิ์ไปว่าอะไรสีน้ำได้ล่ะ ก็พวกเขาเป็นเพียงเพื่อนสนิทกันเท่านั้น..
เธอแอบรักเขาข้างเดียวมาตลอด แล้วเป็นอย่างนั้นมาตั้งแต่เธอถูกรับมาเลี้ยงแล้วได้ย้ายบ้านมาเจอกับเขาตอนสิบขวบ ตอนนี้เธออายุสิบเก้าปีเท่ากับว่าเก็บดาวแอบรักสีน้ำข้างเดียวมาเกือบสิบปีแล้ว..
“มาทำอะไร”
น้ำเสียงละมุนของผู้ชายที่มีผลต่อความรู้สึกเก็บดาวที่สุดเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง เขานั่งลงข้างเธอจากนั้นใช้แขนโอบไหล่เล็กด้วยความเคยชิน
“ไม่ได้เป็นอะไร ก็แค่มานั่งรับลมเฉย ๆ”
“แล้วแกเดินออกมาทำอะไรล่ะ ข้างในกำลังสนุกเลยไม่ใช่เหรอ”
เธอหันไปตอบแล้วเอ่ยถามเขาด้วยน้ำเสียงปกติถึงใบหน้าจะแดงก่ำจากการดื่มเหล้าเข้าไปหลายแก้ว เธอยิ้มให้เขาเหมือนว่าไม่มีอะไรทั้งที่ในใจมันเจ็บจนอยากร้องไห้
“ก็เห็นเดินออกมาคนเดียวกลัวว่าคิดอะไรพิเรนทร์อย่างโดนน้ำลงทะเล”
เพี๊ยะ! เธอแบมือตีลงบนขาของเขา
“ไอ้บ้า ใครจะไปทำแบบนั้นกัน”
“ก็ดาวนั่นแหละ เมาแล้วชอบไม่มีสติสองปีก่อนที่ไปฉลองวันเกิดไอ้เมฆก็ไปโดนลงสระน้ำ” เขาทำเสียงดุ เธอยกไหล่ทำเป็นไม่สนใจแต่ในใจคือเต้นตึกตักจนแทบระเบิดเพราะสีน้ำแสดงความเป็นห่วงแต่รู้ว่าที่เขาทำก็เพราะมองว่าเธอเป็นเพื่อน
“เมาแล้วก็ไปนอนเถอะ” สีน้ำเลื่อนมือมาลูบหัวเพื่อนสาวอย่างเอ็นดู
“ไม่ได้เมาสักหน่อย” เธอส่ายหน้าไปมาปฏิเสธแล้วหยิบแก้วเหล้าที่ถือติดมือมายกขึ้นดื่มโชว์เขา
“เดี๋ยวนี้ดาวดื้อแล้วก็ชอบเถียงเราบ่อยนะ”
“ไม่ได้เถียงไม่ได้ดื้อ สีน้ำนั่นแหละดื้อพูดไม่เข้าใจ”
เธอจับแขนเขาที่โอบไหล่ตัวเองออก เธอเงยหน้าขึ้นมองดูดวงดาวส่องระยิบระยับในยามค่ำคืนกลางทะเล พลางคิดว่าถ้าเธอเกิดเป็นดาวพวกนั้นก็คงดีจะได้ไม่มีความรู้สึก
“วันนี้ดาวดูไม่ค่อยสนุกเลยเป็นอะไรหรือเปล่า”
“ถ้ามีเรื่องแย่ ๆ อะไรก็เล่าให้เราฟังสิ” สีน้ำเอ่ยบอกคอยสังเกตว่าเธอจะแสดงสีหน้ายังไง
“ถ้าบอกว่าเป็นอะไรจะช่วยทำให้หายได้เหรอ”
เธอหันไปถามจ้องเข้าไปยังดวงตาคมกริบที่จ้องมองกลับมาดวงตาของสีน้ำคล้ายกับเอ่ยว่ามองเก็บดาวออกอย่างทะลุปรุโปร่ง
“แล้วมีครั้งไหนที่เพื่อนคนนี้ช่วยดาวไม่ได้ด้วยเหรอ”
“..”
“สรุปเป็นอะไร หรือโกรธที่มีผู้หญิงพวกนั้นขึ้นมาบนเรือเหรอ”
“..” เธอก้มหน้าลงไม่ได้ตอบ
“ไม่ตอบเราแบบนี้แปลว่าใช่”
“เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็ไล่กลับ”
“หายงอนได้แล้วเพื่อน” สีน้ำยกนิ้วก้อยขึ้นเชิงง้อเพื่อนสาวโดยไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายเจ็บทุกครั้งที่เขาย้ำคำนี้ออกมา
‘อ่าเจ็บจัง’
แมะ แมะ..
หยดน้ำตาไหลออกมาอย่างกลั้นไม่ไหว
“เฮ้ย! ร้องไห้ทำไม!” เขาตกใจรีบจับไหล่เพื่อนพลิกมาทางตัวเอง
“ฮึก ฮือ ๆ”
“เก็บดาวเป็นอะไร ไม่โอเคตรงไหนบอกเรามา”
สีน้ำดึงตัวเก็บดาวเข้ามากอด ไม่เข้าใจว่าเพื่อนสนิทเป็นอะไร หรือว่าเธอจะเศร้าเรื่องครอบครัวอีกแล้วงั้นเหรอ? แล้วคราวนี้เขาสามารถช่วยอะไรเธอได้บ้างไหม
“สีน้ำ” เธอผละตัวออกห่างเขาเล็กน้อย
“ว่าไง อยากได้อะไรปลอบใจบอกมา”
“พวกเราเอากันได้ไหม”
“..”
