บทที่ 39 29

“คนที่เธอจะโยนทิ้งได้ง่าย ๆ มันคือฉัน”

พราวฝนที่ได้ยินประโยคนั้นจากปากขอบฟ้าถึงกับจุกจนแน่นในอก ทำไมขอบฟ้าถึงได้มีความคิดแบบนั้น เธอเนี่ยนะ? คนอย่างเธอน่ะเหรอ? ที่จะเป็นคนโยนเขาทิ้ง คนแบบพราวฝนจะไปมีสิทธิ์ทำกับขอบฟ้าแบบนั้นได้ยังไง มีแต่พวกเขามากกว่าหรือเปล่าที่จะโยนเธอทิ้งอย่างไม่ไยดี

“ไม่ใช่นะ!” เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ