บทที่ 72 50.2

“หายไปทั้งคืนเลยนะมึง มีความสุขมากเลยดิ” ตะวันเอ่ยทักยิ้มอย่างมีเลศนัย

“รู้ใช่ไหม” สีน้ำมองหน้าเพื่อนก็รู้ในทันทีว่าตะวันคงจะรู้เรื่องเมื่อคืน

“เออ กูขึ้นไปบนดาดฟ้าพอดี”

“แล้วสรุปเอาไงต่อ” ตะวันเอ่ยถามเพราะว่าอยากให้เพื่อนได้ลงเอยกันอย่างจริงจัง

“ก็ไม่ยังไงต่อ เป็นเพื่อนที่เอากัน”

สีน้ำตอบออกไปตามที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ