บทที่ 11 ร่องรอยที่เว้าแหว่ง

หยาดพิรุณโปรยปรายคลอเคล้าประสานล้อไปกับลมหายใจทั้งสองเสียงอันแผ่วเบา หลังจากบทเรียนร้อนอ้อนรักครั้งแรกเพิ่งจบลงเมื่อชั่วโมงก่อน แม้จะใช้เวลาในการเล้าโลมหยอกเย้ากันอยู่นาน แต่กระนั้นเมื่อดอกไม้แรกแย้มผลิบานรอรับภุมรินตัวโต ทุกอย่างก็ขับเคลื่อนไปอย่างรวดเร็ว

กว่าจะรู้ตัวเขาและเธอก็ผล็อยหลับและตระกองกอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ