บทที่ 12 ธำมรงค์มั่นคงรัก

เสียงหัวเราะดังลั่นมาจากสวนดอกไม้ของบ้าน นิ่มฟ้าหยัดตัวลุกขึ้นจากหมอนบิดขี้เกียจเล็กน้อย ดวงตาเคลื่อนมองออกไปสอดส่องรูบี้ที่กำลังปั่นจักรยานสี่ล้อเล่นอย่างสนุกสนาน

ชั่วขณะที่เธอกำลังขบคิดว่าจะรับรูบี้เป็นลูกบุญธรรมดีหรือไม่ ประตูห้องนอนก็ถูกเปิดออกพร้อมกับคนตัวสูงที่อยู่ในเสื้อเชิ้ตคอตั้งสีกรม ในมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ