บทที่ 86 หทัยหยาดทิพย์

ตีหนึ่งเป็นเวลาที่เงียบสงัดเหมาะแก่การเดินทางไปยังดินแดนนิมิตอันไกลโพ้น มาสนั่งสมาธิอยู่ภายในห้องทำงาน เพียงเสี้ยววิร่างกายของเขาก็ดำดิ่งอยู่ในทะเลสาบมานัสโรวาร์ เมื่อเขาตะกุยร่างกายขึ้นมาจากผืนน้ำ ผิวพรรณก็ยิ่งเปล่งประกายดุจเพชร ส่องประกายระยิบระยับไปทั่วอาณาบริเวณ

พลันใดนั้นเงาใหญ่ที่สูงเทียมฟ้าพร...