บทที่ 37 ชีวิตหมอแสนเรียบร้อย

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านโปร่งแสงสีขาวสะอาดตา ทาบทอลงบนเตียงนอนคิงไซส์ที่ถูกจัดไว้อย่างเป็นระเบียบไร้รอยยับย่น ร่างบางของเมลดานอนนิ่งอยู่บนนั้น ดวงตากลมโตที่เคยทอประกายสดใสบัดนี้เปิดลืมตาขึ้นมองเพดานห้องด้วยแววตาที่ว่างเปล่า ไร้จุดหมาย และไร้ซึ่งชีวิตชีวา เธอตื่นนานแล้ว... หรือแทบจะไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ