บทที่ 8 บทที่ 7 เซ็งอารมณ์
หลังจากที่นอนดูดาวด้วยกันจนเบื่อ เสือก็พามีนากลับมาที่ห้องนอน ทั้งสองคนยังคงติดใจในรสรักของกันและกันสานความสัมพันธ์กันต่อจนอ่อนเพลียและเผลอหลับไปในอ้อมของกันและกัน
และในวันต่อมา ชายหนุ่มสะกิดเรียกหญิงสาวให้ตื่นจะได้เดินทางกลับและแวะเที่ยวตามทางในระหว่างที่กลับกรุงเทพ
"มีนาคะตื่นได้แล้วค่ะ"
"อื้อ หนูง่วงค่ะพี่เสือ"
หญิงสาวบิดตัวไปมาก่อนจะลุกขึ้นนั่งเมื่อถูกชายหนุ่มเรียกไม่หยุด มีนาขยับใบหน้าเข้าไปใกล้ก่อนจะโอบรอบคอเอาไว้และเอ่ยออกมาเสียงออดอ้อน
"พี่เสือทำมีนาเพลียทั้งคืนเลยค่ะ"
"ทำอะไร... เรานอนเฉยเองนะพี่ทำเองหมด"
"ทำเองอะไรหนูขึ้นให้พี่อยู่เลย ลืมไปแล้วเหรอคะ"
หญิงสาวร้องทักท้วงออกมาอย่างไม่ยอมแพ้ ทำมาพูดว่าเธอนอนเฉยๆ ทั้งที่ตัวเองเรียกร้องไม่หยุด
"ไปอาบน้ำเลยพี่จะเก็บของให้"
เขาลูบผมหญิงสาวอย่างเอ็นดูก่อนจะดึงเธอให้ลุกขึ้นยืนและอุ้มไปส่งถึงในห้องน้ำ เธอก็เป็นแบบนี้ตลอดแหละงอแงไม่ยอมตื่น มันคงเป็นนิสัยส่วนตัวไปแล้ว
"ก็ได้ค่ะ"
มีนาเดินเข้าไปในห้องน้ำด้วยสภาพไม่ค่อยเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ หญิงสาวล้างหน้าแปรงฟันให้เรียบร้อย อาบน้ำให้สบายตัวก่อนจะเดินออกมาเปลี่ยนชุดที่พี่เสือเตรียมเอาไว้ให้
หลังจากที่เรียบร้อยทุกอย่างทั้งสองคนก็มากินข้าวด้วยกันในห้องอาหารของโรงแรม หญิงสาวตักกินแค่พอดีเท่านั้นเพราะอยากจะไปเที่ยวระหว่างทาง และอาจจะต้องกินของอร่อยอีกหลายที่
"กินน้อยจัง"
"พอแล้วค่ะ เดี๋ยวหนูจะไปกินที่อื่นอีก"
"เที่ยวเก่งจริงๆ ไม่คิดจะกลับไปพักผ่อนบ้างหรือไง"
"ไม่ค่ะ นาน ๆออกมากับพี่เสือทีต้องเที่ยวให้สุด"
ชายหนุ่มยีผมหญิงสาวเล่นอย่างหมั่นไส้ ลุกขึ้นไปหยิบน้ำเย็นและผลไม้มาให้เธอกินเล่นระหว่างที่รอเขากินข้าวอิ่ม จากนั้นก็เช็คเอาท์ออกจากโรงแรมและขับรถเพื่อเดินทางกลับ
ตลอดทางหญิงสาวก็ค้นหาข้อมูล แวะเที่ยวที่นั่นที่นี่ในระหว่างทางที่กลับ ทั้งสองคนเดินลงมาเที่ยวคาเฟ่ร้านดัง มีนาถ่ายภาพเล่นอย่างเพลิดเพลินก่อนจะชะงักไปเมื่อมีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นจากของชายหนุ่ม
"พี่เสือ... โทรศัพท์ดังค่ะ"
"หือ... ไอ้วชิเหรอ"
เขากดดูหน้าจอก่อนจะกดรับสายเพื่อนสนิท ถ้าจะให้คาดเดาก็คงไม่พ้นโทรชวนไปเที่ยวที่ร้าน
"ว่าไงวชิ"
(คืนนี้ที่เดิมครับเพื่อน เจอกันสองทุ่มตามเวลาปกตินะ เดี๋ยวจัดสาวมาเอนเตอร์เทนสักสี่ห้าคน เอาแบบอึ๋มๆ ดีปะ)
"ไร้สาระมึงเนี่ย เบาๆ บ้าง"
(เออน่า มาด้วยล่ะเดี๋ยวกูโทรหาน้องรักก่อน)
"เดี๋ยวกูบอกให้เอง มีนาใช่มั้ย"
(เอองั้นฝากด้วย แค่นี้)
เสือกดตัดสายก่อนจะหันไปมองหญิงสาวที่ตอนนี้เอียงคอมองด้วยความสงสัย
"พี่วชิเหรอ"
"อืม มันบอกว่าสองทุ่มเจอกันที่ผับ Y ให้ชวนหนูไปด้วยเหมือนเดิมค่ะ"
"หนูอยากนอนอะ พี่วชิเนี่ยนะปาร์ตี้เก่งเกิน แล้วอย่าบอกว่าเอาสาวมาเอนเตอร์เทน ถ้าพี่วชิให้ผู้หญิงมานั่งตักพี่เสืออีกมีนาจะจัดการแน่"
หญิงสาวทำหน้าหงุดหงิดรู้สึกเซ็งมากในทุกครั้งที่ต้องไปผับพี่วชิและเขาชอบเอาผู้หญิงมาคอยดูแลชงเครื่องดื่มให้ตลอด เธอภาวนาอยากให้เขามีแฟนเร็วๆ จะได้เลิกยุ่งกับผู้หญิงคนนั้นคนนี้
"เอาน่างั้นเรารีบกลับเถอะไปพักผ่อนแล้วค่อยออกไป"
"ก็ได้ค่ะ"
หลังจากนั้นทั้งสองคนก็พากันกลับมาที่กรุงเทพซึ่งก็เป็นเวลาคล้อยบ่าย มีนาและเสือนอนหลับพักผ่อนกันจนถึงเย็น จากนั้นก็แต่งตัวเปลี่ยนชุดใหม่เดินทางมาที่ผับ Y ตามเวลาที่นัดกับวชิไว้
"น้องรักมากอดหน่อย"
วชิเดินมาสวมกอดมีนาอย่างเช่นปกติ เสือที่เห็นก็แอบเตะขาเพื่อนด้วยความหมั่นไส้
"ไอ้เสือมึงเตะกูเพื่ออะไร"
"หมั่นไส้ไปนั่งเลย"
เขาลากคอเพื่อนออกมาจากตรงนั้นก่อนจะหันไปยิ้มให้มีนาและเดินไปยังโซฟาประจำตัว มีนาเดินไปนั่งลงข้างพี่ชายก่อนจะซบใบหน้าลงกับไหล่ออดอ้อนไม่หยุด
"พี่มาร์คคิดถึงจังเลย"
"ไม่กลับบ้านเลยนะยัยเด็กแสบ นอนทำไมคอนโดนักหนามันมีอะไร"
"มันใกล้มหาวิทยาลัยนี่คะ"
น้องสาวคนเก่งเอ่ยออกมาเสียงหวาน พี่ชายรุมเอาอกเอาใจ สั่งเครื่องดื่ม ของกินเล่น ไหนจะไถ่ถามคอยตามอกตามใจทุกอย่างสารพัดที่พี่ชายจะทำให้ได้
"กลับบ้างเถอะเปลี่ยนกันออกบ้านบ้างดิ"
"ชิ นึกว่าอะไรซะอีก"
ธเนศหันไปมองเสือเอ่ยถามช่วงวันหยุดของเขาในอาทิตย์หน้า เขาว่าจะชวนไปเที่ยวกันซึ่งไม่รู้ว่าเพื่อนคนนี้จะว่างรึเปล่า
"เสือ อาทิตย์หน้ามึงว่างปะ"
"ไม่ว่างอะดิ อาทิตย์หน้าไปสิงคโปร์ แม่จะเปิดห้างที่นั่นต้องไปดูงานสักหน่อย"
"ไปด้วยดิอยากเที่ยวสิงคโปร์เหมือนกัน ไม่ได้ไปนานแล้ว"
"งั้นกูไปด้วย"
เสือหันไปมองมีนาด้วยใบหน้าที่มีคำถาม หญิงสาวใบหน้างอง้ำส่ายหน้าไม่ยอมให้คนอื่นไปด้วย นั่นเท่ากับว่าอิสระจะหายไปและเธอเองจะอยู่กับเขาตลอดเวลาไม่ได้
"ไปทำไมกูไปทำงาน"
"มึงก็ทำงานไปไง เดี๋ยวพวกกูเที่ยวกันเองแหละตกลงตามนี้มั้ย มีนาไปเที่ยวกับพวกพี่นะ"
หญิงสาวอึ้งไปอย่างพูดไม่ออก ตามจริงเธอต้องไปกับเขาอยู่แล้วและถ้าพวกพี่ไปด้วยกันหมดเธอเองจะทำยังไงล่ะ
"เอ่อ... คือว่า"
"ไปเหอะน่าเดี๋ยวพี่จ่ายเงินให้เอง ตามนี้เดี๋ยวกูจองตั๋วเครื่องบินและโรงแรมให้"
"มะ...ไม่ต้องเดี๋ยวกูจองให้เอง"
เสือรีบออกตัวก่อนเพราะเขาสั่งลูกน้องจองตั๋วเครื่องบินให้มีนาไปแล้วเดี๋ยวจะเสียซ้ำซ้อนอีก ทุกคนไม่ได้สงสัยอะไรเลยจึงเออออตามที่เพื่อนบอก และพวกเขาเองจะได้ไม่ต้องเหนื่อยมาก
"งั้นก็ได้ตามนี้แหละ พวกมึงส่งพาสปอร์ตให้ไอ้เสือด้วยนะให้มันจัดการ"
"โอเคตามนั้น"
"ปาร์ตี้ริมสระที่สิงคโปร์ต้องมาแล้วนะเว้ย"
มีนาใบหน้าบึ้งบูดหงุดหงิดเป็นอย่างมากที่พวกพี่ทั้งหลายเป็นมารขัดขวางความสุขของเธอ เธอยกแก้วน้ำขึ้นดื่มก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ
"ไปห้องน้ำแป๊บนะคะ"
เธอลุกขึ้นเดินออกไปทันที เสือที่มองตามหญิงสาวไปก็รีบลุกขึ้นตามไปด้วย เพราะดูท่าทางเธอจะเสียอารมณ์เป็นอย่างมากที่ไอ้พวกนี้ตามไปด้วย
"มีนาเดี๋ยวสิ"
"ทำไมไม่ได้ไปกันสองคนคะ"
หญิงสาวกอดอกสะบัดหน้าใส่ชายหนุ่ม เสือถอนหายใจออกมาเล็กน้อยดึงเธอเข้ามาใกล้ก่อนจะสวมกอดเอวเล็กไว้หลวมๆ
"เอาไว้ค่อยไปที่อื่นก็ได้ ครั้งนี้ถือว่าไปเที่ยวก่อน"
"หนูอุตส่าห์จะได้ไปเที่ยวกับพี่อะ อือออ พวกมารหัวใจ ไอ้พวกพี่บ้า...!"
