บทที่ 50 ถ้าพี่อายหึงต้องโดนเอานะ

เมื่อโฟล์คก้าวเท้าเข้ามาในร้านขายของชำที่เงียบสงบลงบ้างในช่วงหัวค่ำ เสียงนกหวีดจากการซ้อมบอลดูเหมือนจะยังก้องอยู่ในหูพร้อมกับภาพใบหน้าขาวจิ้มลิ้มของน้ำหวาน เขาเผลอยิ้มออกมาขณะที่เดินไปหยิบน้ำเย็นในตู้แช่ จนไม่ทันสังเกตเห็นสายตาที่จับจ้องมาจากหลังเคาน์เตอร์

"แหม่... เดินยิ้มน้อยยิ้มใหญ่เข้าบ้านมาเชี...