บทที่ 38 มุมมืด

“ปูน... ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ ปูนสบายดีมั้ย?”

ช่างหนุ่มหน้านิ่งยืนกอดอก มองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตานิ่งสงบ ไร้ร่องรอยความโกรธหรือความโหยหา มีเพียงความเรียบเฉย “สบายดีครับ... พีชล่ะ?”

ตาร์ยืนนิ่งอยู่หลังมุมเสา ลมหายใจสะดุดกึก... ‘ลูกพีช’ แฟนเก่าของปูนที่แม่อุ้ยพูดถึงเมื่อเย็น!

การประจัญหน้ากันโดยไม่ได...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ