บทที่ 43 แกงฮังเล 2

แม่ปูนชะงักไปนิดหนึ่งเมื่อได้ยินลูกชายพูดเช่นนั้น คนเป็นแม่อัจฉริยะพอที่จะรู้ตัวว่าตนเองหลุดพูดถึงอดีตมากเกินไปจนทำลายบรรยากาศ แม่จึงรีบยิ้มเจื่อน ๆ แล้วตักเนื้อหมูชิ้นโตใส่จานให้ตาร์ “โอ้ย... จริงด้วยจ้ะ! แม่ก็พูดไปเรื่อยเนอะ หนูตาร์ทำอร่อยมากเลยลูก กินเยอะ ๆ นะจ๊ะ”

“ขอบคุณค่ะ...” ตาร์ยิ้มรับ อารมณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ