บทที่ 45 ไม่เข้าหู

“กวนประสาทแล้วคุณปูน!” ตาร์หลุดขำออกมาเบา ๆ พลางเอียงหน้ามองเสี้ยวหน้าด้านข้างที่กำลังบึ้งตึงของเขา “นายเป็นอะไรเนี่ย? ทำหน้าบึ้งใส่ฉันทำไม? แค่ฉันคุยโทรศัพท์กับลูกค้าเนี่ยนะ?”

“เปล่าครับ ผมไม่ได้เป็นอะไร” ปูนตอบเสียงแข็ง แต่สายตาและท่าทางฟ้องชัดเจนว่าไม่พอใจอย่างหนัก “ผมก็แค่อนุรักษนิยมมั้งครับ... ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ