บทที่ 57 ห้องข้าง ๆ

ตาร์ยืนหอบหายใจถี่ ยกมือเรียวขึ้นแตะริมฝีปากที่ยังคงร้อนผ่าว นัยน์ตาสวยไหวระริกด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งขวยเขิน สับสน และความกลัวที่เกราะป้องกันในใจกำลังพังทลาย หญิงสาวพยายามปรับสีหน้าให้เรียบตึงเพื่อปกปิดความรู้สึกข้างใน

“ตั้งสติหน่อยคุณปูน!” ตาร์เอ่ยเสียงสั่นเครือเล็กน้อย พยายามวางท่าเป็นผู้ใหญ่...