บทที่ 1 1 บทนำ
เมื่อเธอยอมจำนนตกเป็นลูกหนี้จำยอม ของมาเฟียร้าย ด้วยสถานะนางบำเรอ
ภายในห้องสวีทสุดหรูของโรงแรมชื่อดัง บรรยากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดและแรงดึงดูดบางอย่าง ร่างบางระหงเจ้าของผิวขาวผ่องและทรวดทรงเย้ายวนกำลังนั่งคร่อมอยู่บนตักแกร่งในท่าทางล่อแหลมตามคำบัญชาของมาเฟียหนุ่ม เอเดน เคอร์เลซ เจ้าหนี้จำเป็นที่เธอต้องเอาตัวเข้าแลกเพื่อชดใช้หนี้ก้อนโตแทนพี่ชาย
พาย พัชชา พยายามรวบรวมความกล้า เธอรู้ดีว่าสถานะ ‘ลูกหนี้จำยอม’ ของเธอมันหนีไม่พ้น แต่ก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดไปกว่านี้ หญิงสาวรีบยกมือขึ้นดันแผงอกกว้างเบรกอารมณ์ของชายหนุ่มที่กำลังซุกไซ้ซอกคอขาวกรุ่นของเธออย่างหิวกระหาย
มาเฟียหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าสวยด้วยสายตาหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ แต่ความต้องการในตัวเธอที่มีมากกว่าทำให้เขายอมนิ่งเพื่อฟังสิ่งที่เธอจะพูด
“รีบพูดมา อย่าลีลา” เสียงเข้มติดดุเอ่ยขึ้น
“อยู่กับนายพายต้องทำอะไรบ้างคะ”
“เป็นผู้หญิงของฉัน มีแต่เรื่องบนเตียง หน้าที่เธอมีแค่นั้น”
“แล้วเรื่องงานละคะ”
“เธอเอาตัวเข้าแลกแล้ว เธอยังอยากไปทำอะไรอีก หน้าที่เดียวของเธอคือนอนแหกขาให้ฉันเอา” ชายหนุ่มเค่นยิ้มเย็นชา
“...” คำพูดหยาบโลนที่เหยียดหยามศักดิ์ศรีทำเอาพัชชาหน้าร้อนผ่าว ความจุกแล่นขึ้นมาถึงลำคอจนแทบพูดไม่ออก
“เธอจะสงสัยอะไรนักหนา”
“พายอยากให้นายบอกช่วงเวลาในการใช้หนี้ให้ชัดเจนค่ะ พายต้องอยู่ในสถานะนี้นานแค่ไหน”
“จนกว่าฉันจะพอใจ” สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวย เขารู้ว่าเธอไม่ได้เต็มใจ แต่นั่นแหละคือความเร้าใจที่ทำให้เขาอยากเอาชนะ
“พายขอเวลา 1 ปีได้ไหมคะ”
“...” เอเดนขมวดคิ้วมุ่น ปกติคนอย่างเขาไม่เคยเก็บใครไว้นานขนาดนั้น ทีแรกกะว่าแค่ไม่กี่ครั้งพอเบื่อก็คงเขี่ยทิ้งแล้วยกหนี้ให้จบ ๆ ไป แต่ข้อเสนอหนึ่งปี ของเธอกลับทำให้เขารู้สึกสนใจขึ้นมาอย่างประหลาด
“นะคะนาย พายขอแค่นี้” เธออ้อนวอนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แววตาที่สั่นระริกนั้นดูน่ารังแกจนเขาใจสั่น
“นั่นหมายถึงค่าตัวเธอ?”
“ค่ะ นายจะคิดแบบนั้นก็ได้ ถือว่าเป็นค่าตัวพาย ในช่วงเวลา 1 ปีที่จะชดใช้หนี้คืนให้นาย”
“เธอไม่คิดว่าค่าตัวเธอแพงไปเหรอ มีอะไรดีขนาดนั้น ฉันถึงต้องจ่ายแพง” ถึงแม้จะรู้สึกคุ้มมากแล้วก็ตาม แต่คำพูดนั้นก็อยากประชดให้เธอรู้สึกไม่ดี
“...” พัชชาชาดิกไปทั้งตัว ถึงแม้จะยอมเอาตัวเข้าแลก ยอมลดศักดิ์ศรีเพื่อชดใช้หนี้แทนพี่ชายที่ก่อไว้ แต่พอได้รับคำพูดดูถูกเหยียดหยามแบบนี้ ก็ทำให้เธอรู้สึกแย่เอามาก ๆ
“หึ!” เอเดนแค่นหัวเราะในลำคอ ปกติผู้หญิงมีแต่จะคลานเข่ามาขอให้เขาเลี้ยงดูนาน ๆ แต่คนรักสนุกและบ้างานอย่างเขามักจะเบื่อเร็วและไม่ชอบความวุ่นวาย เขาไม่เคยควงใครออกหน้าออกตา ยกเว้นดาราดังหรือเซเลปที่เอื้อประโยชน์ทางธุรกิจเท่านั้น แต่ผู้หญิงตรงหน้ากลับเป็นคนแรกที่ขอกำหนดเวลา ที่จะไปจากเขาเสียเอง
“พายไม่เคยผ่านผู้ชายคนไหนมาก่อนค่ะ นายคือผู้ชายคนแรก” แล้วเธอก็ไม่ประสาเรื่องเซ็กส์เอามาก ๆ ด้วย ก็ไม่รู้ว่าสิ่งนี้จะทำให้เขาพอใจในตัวเธอได้หรือเปล่า
“...” ประโยคสั้น ๆ นั้นทำให้ความหงุดหงิดของเอเดนสลายหายไปทันที ‘เขาเป็นคนแรกของเธอ’ คำนี้มันช่างทรงพลังต่อความรู้สึกของลูกผู้ชายอย่างเขาเสียจริง
“อ่อ นี่คือเหตุผลที่ฉันต้องจ่ายแพงสินะ ความจริงฉันก็เป็นคนเบื่อเร็ว ข้อเสนอเธอก็น่าสน”
“ค่ะ” พัชชาลอบถอนหายใจ อย่างน้อยเธอก็รู้ว่าฝันร้ายนี้จะมีวันสิ้นสุด
“เอาเป็นว่า ฉันตกลงกับคำขอของเธอ”
“ขะ...ขอบคุณนะคะนาย” เธอยิ้มออกมาได้ อย่างใจชื้น
“มาถึงข้อเสนอของฉันบ้าง”
“ค่ะ”
“ในเมื่อเธอมีข้อเสนอมาแลกเปลี่ยนกับหนี้ ฉันก็มีข้อเสนอของฉันเหมือนกัน” เอเดนโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหู
“ค่ะ” เธอก็ตั้งใจฟังข้อเสนอของเขาเหมือนกัน
“ในระยะเวลาที่อยู่กับฉัน ฉันจะเอาเธอตอนไหนก็ได้ที่ฉันต้องการ เธอห้ามมีข้อแม้นอกจากช่วงที่เป็นประจำเดือน ฉันเป็นคนไม่ชอบผูกมัดกับใคร เธอก็อยู่ในที่ของเธอ สถานะของเธอคือนางบำเรอ ไม่ได้มีอะไรที่มากไปกว่านั้น และฉันก็ไม่ได้มีแค่เธอคนเดียว ฉันยังมีเดทกับอีกหลายคน”
“ค่ะ” เรื่องนี้เธอทราบดี สถานะของเธอกับเขา มันก็แค่เจ้าหนี้กับลูกหนี้เท่านั้น เธออยู่ในสถานะนางบำเรอ รู้อยู่แล้วว่าระหว่างเขากับเธอไม่มีคำว่าความรัก เข้ามาเกี่ยวข้อง
“และที่เธอต้องรู้ ฉันจะไม่ป้องกันอะไรทั้งนั้น ให้เธอเป็นคนกินยาเอง ยาของเธอมีคนเตรียมมาไว้ให้แล้ว” ไม่รู้อะไรดลบันดาลใจให้เขาอยากทำแบบนี้ ปกติคนอย่างเขาป้องกันกับทุกคน ไม่เคยประมาทกับเรื่องนี้ แต่กับเธอแล้วเขาอยากสัมผัสแบบแนบชิด ไม่มีอะไรมาขวางกั้นมากกว่า
“เอ่อ เรื่องนี้ นายป้องกันไม่ได้เหรอคะ” คำพูดนั้นทำเอาพัชชาตาโต
“ทำไม กลัวฉันเอาโรคมาติดหรือไง”
“พายหมายถึงว่า เราจะได้ป้องกันกันทั้งสองฝ่ายด้วย” เมื่อเขาบอกว่าไม่อยากให้ปัญหาตามมาทีหลัง เธอเองก็ไม่อยากมีปัญหาทีหลังเหมือนกัน
“ฉันไม่เคยเอากับใครโดยที่ไม่ป้องกัน กับคนอื่นฉันป้องกันตลอด แต่กับเธอฉันต้องการแบบนี้ เพราะฉันจ่ายเธอแพง” เขาหาเหตุผลบ้า ๆ มากลบเกลื่อนความต้องการลึก ๆ เพื่อไม่ให้เสียฟอร์ม
“ค่ะ ก็ได้” เธอได้แต่เม้มปากแล้วตอบไปอย่างฝืน
“เธอต้องไม่ลืมหน้าที่ของตัวเอง กินยาอย่าให้ขาด ถ้าไม่อยากมีเรื่องวุ่นวายตามมาทีหลัง ฉันไม่อยากมีลูก ไม่อยากรับผิดชอบชีวิตใคร”
“...” เธอจะจำเอาไว้ให้ดี จะไม่ลืมหน้าที่ของตัวเอง
“เธอห้ามรู้สึกอะไรกับฉันเด็ดขาด ห้ามหึง ห้ามหวง ไม่ว่าฉันจะควงใครอีกกี่คนก็ตาม เธอต้องอยู่แค่ในที่ของตัวเองเท่านั้น เพราะฉันเป็นคนขี้รำคาญไม่ชอบให้ใครมาวุ่นวาย โดยเฉพาะผู้หญิงที่น่ารำคาญ อีกอย่างห้ามเรียกร้องอะไรจากฉัน เมื่อถึงเวลาของเธอก็ไปได้เลย” เขาพูดออกไปอย่างชัดเจน นี่คือสิ่งที่เขาไม่ชอบที่สุด ในพฤติกรรมของพวกผู้หญิงงี่เง่าที่ผ่านมาในชีวิต พวกเธอเหล่านั้นมีแต่ความน่ารำคาญ
“ค่ะ รับทราบค่ะ” เธอก็ตอบรับพร้อมกับความคิดฉงน ทุกอย่างที่เขาบอกเธอรับฟังทั้งหมด เพราะหลังจากนี้จนครบหนึ่งปีแล้ว เธอเองก็จะออกจากชีวิตเขาทันที เพื่อไปใช้ชีวิตของตัวเองเหมือนกัน มันจะไม่มีเรื่องระหว่างเราเกิดขึ้นอีก และเขากับเธอจะกลายเป็นคนแปลกหน้าตลอดไป
“แค่นี้ใช่ไหม”
“ค่ะ เรื่องของพายมีแค่นี้”
“อืม ถ้าอย่างนั้นก็ตามนี้”
“พายอยากได้สัญญาด้วยค่ะ นายทำสัญญาให้พายได้ไหมคะ”
“เธอนี่เรื่องมากจริง ๆ”
“เพื่อประโยชน์ของเราสองคนค่ะ หนี้ของพายก็จะหมด ส่วนนายก็จะได้แน่ใจว่าพายจะไม่เรียกร้องอะไรจากนาย แล้วก็จะไม่มีลูกของนายที่เกิดมาจากพายแน่นอน”
“อืม เดี๋ยวฉันให้เซย่าจัดการให้”
“ค่ะ” เธอก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมา
“เธอมีอะไรอีกรีบพูดมาให้จบ เพราะหลังจากนี้เธอจะไม่ได้พูดอะไรแล้วนอกจากคราง”
“เอ่อ ไม่มีแล้วค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ลุกขึ้น ฉันจะพาเธอไปที่ห้องนอน” เขาออกคำสั่งกับเธอที่นั่งค่อมร่างเขาอยู่
“...” พัชชาก็ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ หน้าตาเขาตอนนี้จริงจังใช่เล่น นั่นทำเอาเธอรู้สึกกลัวขึ้นมาอีกครั้ง และไม่ทันที่เธอจะได้ลุก คนตัวโตก็อุ้มช้อนตัวเธอลุกขึ้นก่อน โดยตอนนี้เธอหันหน้าไปหาเขา เขากำลังอุ้มเธออยู่ในท่าอุ้มเตง
“เอ่อ พายเดินเองได้ค่ะ”
“ไม่ต้อง เธอทำให้ฉันเสียเวลามามากแล้ว” สายตาปรารถนาอย่างรุนแรงถูกส่งมาหาเธอ ก่อนที่เขาจะพาเดินตรงไปยังเตียงกว้าง
“ฉันจะอาบน้ำก่อน”
“ค่ะ งั้นพายรอ...”
“เข้าไปอาบให้ฉัน เสร็จแล้วจะได้มาทำอย่างอื่นต่อ”
“คะ...”
“หึ” เอเดนกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ขณะอุ้มคนตัวบางเข้าห้องน้ำ จังหวะการก้าวเดินทำให้บางอย่างที่ตื่นตัวเสียดสีกับกึ่งกลางกายสาวผ่านเนื้อผ้าบางเบา
“อื้อออ” เธอที่รู้สึกเหมือนกัน ก็เผลอหลุดเสียงครางแผ่วออกมาเมื่อความเสียวซ่านแล่นริ้วจากการจงใจเบียดกระแซะของเขา
“หึ่ม” เขาหรี่ตามองใบหน้าสวยที่เริ่มเปลี่ยนสีด้วยความพอใจ
“นะ...นายปล่อยพายลงก่อนดีไหมคะ”
“ทำไม เธอไม่ชอบท่านี้เหรอ” เขาไม่เพียงไม่ปล่อย แต่ยังขยับกายเข้าหาจนชิดยิ่งกว่าเดิม
“เอ่อ...”
“ช่วงเวลาหนึ่งปีของเธอหลังจากนี้ เธอได้อยู่บนตัวฉันทุกท่าแน่ไม่ต้องห่วง”
“...” นั่นทำเอาเธอรีบก้มหน้าหลบสายตาคมปลาบที่ดูเหมือนจะหลอมละลายเธอได้ทุกเมื่อ
“หึ ฉันชอบกลิ่นตัวเธอจัง” มากไปกว่านั้นคือเขาก็แกล้งขยับตัว เพื่อให้เธอรู้สึกสยิว
“ค่ะ เอ่อ...นายจะอาบน้ำเลยไหมคะ”
“อาบสิ เธอจะอาบด้วยไหม”
“พายอาบแล้วค่ะ เดี๋ยวพายจะอาบให้นาย”
“อืม หวังว่าคราวนี้คงจะไม่มากล่าวหา ว่าฉันแกล้งเธอเหมือนคราวก่อนนะ”
“มะ...ไม่ค่ะ”
“ตอนนั้นเธอยังโทษฉันอยู่เลยไม่ใช่เหรอ ว่าฉันตั้งใจจะแกล้งเธอ”
“พายขอโทษที่คิดแบบนั้นค่ะ”
“รู้ตัวก็ดี เพราะวันนี้ฉันจะลงโทษเธอทั้งคืน”
เปิดเรื่องค่ะ ❤️🎉
มาแนวมาเฟียนางบำเรอกันบ้างนะคะ ถ้าชอบแนวนี้อย่าลืมเข้ามาอ่านกันนะ รัก ดราม่า NC แซ่บ จบสุขนิยมค่ะ
แรก ๆ พระเอกร้าย หลัง ๆ โบ้ นางเอกหอบลูกหนี มาเจอกันอีกทีลูกก็โตแล้ว
