บทที่ 42 42 คิดถึงแทบทนไม่ไหว

ร่างบางยืนอึ้งอยู่หน้าร้านเบเกอรี่ชื่อดังใจกลางเมือง อดีตที่ทำงานที่เธอคุ้นเคย แต่ตอนนี้ประตูกลับปิดสนิทพร้อมป้ายประกาศ ‘ปิดให้บริการชั่วคราว’ ทำให้พัชชาใจคอไม่ดี เธอไปอยู่ต่างประเทศแค่ 6 เดือน ทำไมร้านที่เคยรุ่งเรืองขนาดนั้น ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้

ณ ร้านกาแฟ

“พาย ทางนี้” ขวัญลดา ที่นั่งรออยู่มุมโป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ