บทที่ 16 Chapter 16

ตกดึก...

หนูนิดนอนอยู่ในอ้อมกอดของคุณป๋า โดยที่ชายหนุ่มสลบเหมือดไปก่อนหน้านี้แล้วเพราะด้วยความที่เขาทำงานหนักสะสมมาหลายวัน เธอยื่นมือไปเกลี่ยแก้มชายหนุ่มอย่างเบามือ และนี่ก็ได้เวลาสมควรที่เธอจะต้องไปสนามบินแล้ว

"หนูนิดขอบคุณสำหรับทุกอย่างนะคะคุณป๋า ถ้าไม่มีคุณป๋าในตอนนั้นคงไม่มีหนูนิดในตอนนี้ ขอบคุณ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ