บทที่ 23 เก่งมากเด็กดี

"คุณเฌอแตมจะไปไหนครับ" ฉันตัวสะดุ้งโหยงเหมือนผู้ร้ายที่ถูกตำรวจจับได้ อีกนิดเดียวตัวของฉันก็ใกล้จะถึงประตูเต็มทีแล้ว แต่ก็ไม่คาดคิดว่าอีกคนจะตื่นเช้ามาดักรอฉันอย่างรู้ทัน

"เอ่อ...ฉันว่าจะกลับห้องค่ะ" ฉันหัวเราะแห้ง ๆ กลบเกลื่อนความผิดของตัวเอง

"กลับห้องหรือไปทำงานครับ?" เมื่อคืนเราตกลงจบกันที่ให้ฉัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ