บทที่ 26 ละมุนบอย

เฌอแตมยิ้มรับลมอ่อน ๆ ในยามเย็น ณ สวนสาธารณะแห่งหนึ่งไม่ไกลจากคอนโดของเขา โดยมีไคเรนเป็นคนเข็นรถให้ท่ามกลางต้นไม้ใหญ่ที่ทอดร่มเงาสองข้างทาง ลมเย็นพัดผ่านใบไม้ให้พลิ้วไหวเบา ๆ บ้างร่วงลงมาอย่างนุ่มนวลเต็มพื้นหญ้า

ที่นี่ค่อนข้างสงบกว่าที่ประจำที่หญิงสาวชอบไป จึงให้ความรู้สึกผ่อนคลายไปอีกแบบ แต่ก็ล้วนแ...