บทที่ 33 เส้นด้ายเส้นนั้น

แสงแดดยามเช้าตรู่คล้อยลงมาตามแนวต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ริมน้ำ แรงลมเย็นที่พัดพาให้เสียงกระทบกันของใบไม้สร้างความผ่อนคลาย บรรยากาศโดยรอบเงียบสงบ มีเพียงเฌอแตมกับไคเรนนั่งอยู่ด้วยกันบนม้านั่งไม้ใต้ต้นโพธิ์

หลังจากที่เพิ่งปล่อยปลาทำบุญให้ลูกน้อยที่จากไปโดยไม่ทันได้ลืมตาดูโลก และพ่อแม่ที่เธอแทบไม่มีโอกาสได้จำ...