บทที่ 34 ไม่ให้หนี

ก็อก ๆ

คนเพิ่งออกมาจากห้องน้ำในห้องนอนหยุดเดินเพียงนิด เงยมองยังประตูที่มีคนเคาะและไม่ปล่อยให้รอนานเขาก็รีบตรงไปเปิดเพราะรู้ว่าใครคนนั้นที่เคาะเป็นใคร

"เอ่อ..." ร่างสวยของเฌอแตมยืนนิ่งสนิท ในมือมีหมอนอีกใบพร้อมเบือนหน้าออกจากกายที่มีเพียงแค่ผ้าเช็ดตัวห่อหุ้มท่อนล่างเพียงผืนเดียว

"ดะ เดี๋ยวฉันค่อยมาใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ