บทที่ 72 สนาม(รัก)อันตราย บทที่ 29 นุ่มนวล

พระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลง…แสงสีทองอ่อน ๆ กำลังสาดส่องทะลุต้นไม้ใหญ่ ก่อให้เกิดเงาทอดยาวให้ความร่มเย็นกับคนทั้งสองที่ยืนอยู่บนเนินสูง สามารถมองออกไปได้ไกลถึงขอบฟ้าที่เริ่มถูกย้อมเป็นสีส้มอมชมพู

ไคเลอร์ยืนนิ่งด้วยท่ากอดอก ดวงตาที่เคยแข็งกระด้างเริ่มอ่อนโยนเมื่อได้อยู่ตามลำพังกับเธออีกครั้ง

หมอเค้กเหลื...