บทที่ 81 สนาม(รัก)อันตราย บทที่ 38 ผมขอนะ

กลิ่นหอมจาง ๆ ของสบู่เหลวลอยมาเตะจมูกคนที่นอนหลับใต้ผ้าห่มผืนหนา หมอเค้กลืมตาขึ้นช้า ๆ พลางกะพริบตาปรับภาพที่มัวหมอง แสงไฟหัวเตียงสีนวลช่วยให้ห้องดูอบอุ่นจนเธอหลับสบายไปหลายชั่วโมง

แต่นี่ไม่ใช่เตียงของเธอ…ทันทีที่กวาดตามองรอบ ๆ ห้องก็มั่นใจว่าที่นี่ไม่ใช่คอนโดของเธอเช่นกัน

หมอเค้กขยับตัวนั่งพิงหัวเต...