บทที่ 21 ฉันหึงนะ

ขณะที่เรากำลังนั่งจิบชายามบ่ายกันเพลินๆ เหมือนจะได้ยินเสียงเครื่องยนต์ราคาแพงที่เหยียบมาด้วยความเร็วสูง แทบจะดริฟเข้าโค้งประตูทางเข้าคาเฟ่อยู่แล้ว

เอี๊ยดดดดดดดดด!

ฝุ่นควันฟุ้งกระจาย ทุกคนละมือจากสิ่งที่ตัวเองกำลังทำหันไปมองคนที่กำลังลงจากรถเป็นตาเดียว แล้วปิดประตูรถดัง ปึง!!! กระจกรถร้าวหมดแล้วมั้งน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ