บทที่ 3 เจรจา หรือเปล่า?
สรุป!?
ระหว่างที่ฉันเรียน ฉันต้องแบ่งเวลาเข้าบริษัทเพื่อศึกษางานของแม่ทั้งหมด! ย้ำว่าทั้งหมด! ก็เริ่มเรียนรู้งานกับคุณอคิณหน้านิ่งนั่นแหละ เอาวะ! ถือซะว่าฝึกงานก่อนกำหนดละกัน
แค่เรื่องเรียนก็เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว นักศึกษาสาวสวยอย่างฉันต้องเอาเวลาว่างทำงานไปด้วย เริ่ดจริง! ตอนนี้เข้าใจเพื่อนในห้องแล้วว่า เรียนไปทำงานไปมันเหนื่อยขนาดไหน
แค่คิดภาพตามก็เหนื่อยล้าววววว!
" มะลิจะไหวไหม แม่กลัวเราเหนื่อยเกินไป " เสียงที่ถามฉันนั้นมีแต่ความห่วงใย ฉันรับรู้ได้ แค่นี้ก็หายเหนื่อยแล้ว...
" ไหวสิแม่ หนูอึดจะตายแม่ก็รู้ แค่นี้จิ๊บๆ " ฉันตอบด้วยน้ำเสียงสดใสพร้อมรอยยิ้มพิมพ์ใจให้คนข้างๆ
" โอเคตามนี้ ค่อยๆเรียนรู้ไปกับพี่อคิณนะครับหลาน " คุณลุงพูดไปยิ้มไป แต่! ช่วยดูหน้าลูกชายด้วยเถอะ ช่วยกันสนทนาพาทีกันหน่อยเฮ้!
ฉันแอบเห็นแม่สบตากับคุณลุงแล้วยิ้มให้กัน แต่ไม่ใช่เชิงชู้สาวแน่ๆ มันต้องมีอะไรสักอย่าง นี่กูต้องเป็นโคนันอีกแล้วเหรอ? ถามแม่ตรงๆคงไม่ได้คำตอบงั้นคนข้างๆฉันนี่แหละ แม่งต้องรู้อะไรบ้างล่ะ?!
" พี่อคิณคะ เราไปเดินเล่นกันหน่อยไหมคะ ข้างนอกบรรยากาศดีมากเลย " ฉันจ้องตาคมเขาเพื่อสื่อว่า 'กูมีเรื่องด่วนจะคุยค่ะ'
" ได้สิครับ ผมขอยืมตัวน้องสักครู่นะครับ " ว้าว! เข้าใจความหมายสายตาฉันด้วยแหะ แบบนี้ทำงานด้วยกันน่าจะรอดอยู่มั้ง
เราสองคนลุกจากเก้าอี้พร้อมก้มหัวเล็กน้อยให้ผู้ใหญ่ก่อนออกจากห้องอาหาร ระหว่างทางเดินมีแต่ความเงียบ เขาอมของหวานไว้ในปากรึไง จนมาถึงซุ้มไม้เรือนไทยที่ตั้งกลางต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่ม ฉันหันซ้ายหันขวาและยิงคำถามทันที
" พี่รู้เรื่องอะไรเกี่ยววันนี้ที่เรามาเจอกันบ้าง พี่ว่าพ่อแม่เราแปลกๆปะ นอกจากเรื่องงานคงไม่ได้จะจับคู่ให้เราใช่ไหม? พี่คิดว่าไง? " และช่วยทำหน้าหล่อที่มีอารมณ์หลากหลายที!
" แล้วถ้าพวกท่านกำลังทำแบบนั้นจริงๆล่ะ? "
"0_0" what?! ไม่นะ! ยังไม่อยากมีผัวตอนนี้!
" เป้าหมายหลักคือช่วยบริษัทเธอ แต่รองจากนั้นฉันไม่แน่ใจ "
" เฮ้อ~โอเคไม่เป็นไร แล้วพี่มีปัญหาหรือเปล่า? ที่ต้องสอนงานฉัน ฉันสัญญาว่าหลังจากเลิกเรียนจะรีบบึ่งมาที่บริษัททันที " เอาว่ะ! ไหนๆก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว ผูกมิตรไว้ดีสุด
" ฉันไม่มีปัญหา ถึงเธอจะดูซื่อบื้อไปหน่อย แต่ก็น่าจะมีความฉลาดอยู่บ้าง " แรงมากแม่! เอ๊ะ! นี่หลอกด่าฉันหรือเปล่า อย่าให้ถึงทีฉันบ้างแล้วกัน ฉันจ้องตาเขากลับ ด้วยส่วนสูงที่ต่างกัน และแววตานั่นภายใต้หน้านิ่งๆนั่นมันมีแต่ความกวนตีน!
" เรากลับเข้าไปข้างในกันเถอะ " ขืนอยู่ต่อคงได้วางมวยกันแน่ๆ
" พวกท่านกลับกันแล้ว แม่เธอวานให้ฉันไปส่ง จะให้ไปส่งที่ไหนอ่ะ " สายตานิ่งแต่ยิ้มมุมปากคืออะไร!?
แม่ทำอะไรเนี่ยยยยยยยย...
อยากให้ไปส่งที่ไหนดีครัชชชชช อิอิ
