บทที่ 41 ผู้ป่วยห้องฉุกเฉิน

ตึกๆๆๆๆ

ขาเรียวยาวทิ้งทุกอย่างรอบตัว รีบวิ่งเข้าไปหาร่างหหนาที่นอนนิ่งอยู่กลางถนน

" ฮึก ฮือออ พะ..พี่คิณคะ พี่คะ..คิณคะ ฮึกกกก ได้ยินมะลิมั้ย ฮืออออ" ร่างบางนั่งคุกเข่า มือสั่นๆที่ไม่กล้าจับ กลัวเขาจะบาดเจ็บไปมากกว่าเดิม

ฝนที่เริ่มเทกันลงมาเพิ่มขึ้น ไม่สามารถล้างน้ำตาของหญิงสาวที่กำลังนั่งร้องไห้จนต...